Παρασκευή, 2 Νοεμβρίου 2012

Όταν η απουσία δε σου χτυπά την πόρτα

Ερήμωσε το σπίτι σου καρδιά μου.
Έφυγες και η νύχτα δε φεύγει πια.
Τα φώτα στο σαλόνι δεν ανάβουν.

Καρδιά μου είσαι μονάχος εκεί.
Και εγώ βλέπω τη σκιά σου 
να με φωνάζει σαν και πριν.

Τα λουλούδια μαράθηκαν ψυχή μου.
Λείπεις. Το νερό τους.
Μαράθηκαν ψυχή μου ακούς;

(Όπως και η μικρή μου η καρδιά)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου