Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2011

Spotkajmy się pod koniec sierpnia

Ειναι μια απο εκεινες τις μερες που ξυπνας ασχημα.
Που ανοιγεις τα ματια σου και ενα αισθημα απαισιοδοξιας και στενοχωριας σε γεμιζει.

Αρχιζεις και φερνεις στη μνημη σου εκεινο το προσωπο που δε θα σε κοιταξει ποτε οπως σε κοιταγε.
Που δε θα εχεις ποτε ξανα.
Και τα δακρυα ερχονται παλι.

Το ξερω εχει περασει καιρος, αλλα δε γινεται.
Προσπαθησα να το αφησω πισω, προσπαθησα δυο φορες.
Αλλα τιποτα.
Δεν ξερω αν εχω αλλο κουραγιο.
Δεν ξερω αν μπορω να ταξιδεψω σε ολο τον κοσμο για να σε βρω

Θελω να προχωρησω. Μα δεν ειναι ευκολο.
Θελω κατι ηρεμο και ταυτοχρονα δυνατο.
Σημασια ομως δεν εχει τι θελω εγω. Λιγοι με καταλαβαινουν και σε λιγους ειμαι αρεστη.
Ελαχιστοι μην πω.

Αν και εχω κατι στο μυαλο μου αλλα δεν τολμω να το ξεστομισω.

Υ.Γ. Θα σε συναντησω στο τελος του Αυγουστου οπως λενε και οι Κomety.  Να ζησει η Πολωνια!!



3 σχόλια:

  1. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Χμμμ. Μήπως να αλλαζες λίγο την αποψή σου για την ζωή; Γινε λίγο περισσότερο "Αη ντοντ γκιβ α φακ";

    ΑπάντησηΔιαγραφή