Τετάρτη, 8 Αυγούστου 2012

Λες;

Και εκει ειναι που δεν μπορουσα να με καταλαβω.
Εκλαιγα για εκεινον η απλα πιεζα τον εαυτο μου να αισθανθει.
Να ξανα αισθανθει μαλλον.
Ειχα σταματησει να αισθανομαι για να μην ειμαι οπως παλια.

Ειναι ομως τουτα δακρυα για σενα;
Η απλα μια πλανη;
Ενα πειραμα για να με δοκιμασω;

Πανω απο 3 δακρυα δεν επεσαν.
Ηταν ο φοβος που με εμποδισε αραγε να κλαψω;
Η απλα η πετρινη θηκη της καρδιας μου ειναι αδιαπεραστη;
Τοσο αδιαπεραστη που μεχρι κι εγω δεν μπορω να ακουμπησω το μαυρο πηχτο αιμα της καρδιας μου.
Τα κρυφα μου συναισθηματα που τα εχω μονο για μενα.

Λες να κλειδωθηκα εξω απο την καρδια μου;
Λες να εχω γινει αλλη;
Λες να μην ξανακλαψω ποτε;