Ανατριχιασα.
Ενιωσα τα χερια σου να χαιδευουν τα ποδια μου.
Ενιωσα τα χειλη σου πανω στα δικα μου.
Ειδα τα ματια σου να με γδυνουν.
Τα δοντια σου να λαμπουν καθως μου χαμογελαγες.
Αυτα τα απαλα σου χερια.
Το χρυσαφι σου προσωπο.
Θελω με ενα σου χαδι να νιωσω την αγαπη.
Να αδειασει το μυαλο σου.
Να βλεπεις μονο εμενα.
Τα καυτα σου δακρυα
να πεφτουν στο δικο μου δερμα
και να το καινε σαν να ειναι απο
οξυ.
Γενικα εχω μαθει πλεον να αγνοω τον κοσμο που με ενοχλει και να γελαω με αυτα που πλασαρουν για αποψεις τους.
Δεν γινεται ομως να μην σε εξοργιζουν.
Ολον αυτον τον καιρο εχω παρατηρησει πολλα πραγματα που με κανουν να θελω να βαρεσω το κεφαλι μου στο τραπεζι, απλα ειπα να το αφησω και να μην δωσω σημασια.
Ελα ομως που η υπομονη εξαντλειται, οπως οταν ενα ποτηρι παραγεμιζεται με νερο και χυνεται.
Κανονικα πλεον δε θα εδινα σημασια σε τιποτα.
Κανονικα δε θα εγραφα αυτο εδω το κειμενο.
Ελα ομως που αυτο με τρωει.
Και το κακο ειναι οτι δεν ξερω απο που να αρχισω.
Γενικα με ενοχλει οταν ο κοσμος το παιζει ανοιχτομυαλος, πολυ μπροστα, προχωου ρε παιδι μου.
Ανωτερος και σκεπτομενος ανθρωπος, με γνωσεις και μαλακιες.
Οταν βγαζεις ολα σου τα κομπλεξ πανω σε ανθρωπους που ουτε καν δεν εχεις γνωρισει, οταν η ελλειψη επιχειρηματων σε κανει να μειωνεις τον αλλον με τον χειροτερο τροπο, το να τον μειωνεις για θεματα ασχετα απο το θεμα που διαφωνειτε, τοτε εισαι απλα ενα κλειστομυαλο και καθολου καλλιεργημενο η μορφωμενο ατομο. Σε λεω απλα ανικανο στο να μπορεσεις να σκεφτεις.
Επομενο.
Δεν εχει σημασια που εχεις γνωρισει εναν ανθρωπο, σε μαγαζι η σε μια πλατεια.
Το ατομο Χ ετυχε να βρισκεται στο συγκεκριμενο χωρο. Τον γνωρισες, τον συμπαθησες και γαμω τα παιδια ο Χ.
Αυτο δεν σημαινει απαραιτητα οτι τον κανει καλο επειδη τον γνωρισες στο σημειο Ψ.
Απλα τον πετυχες σε αυτο το σημειο.
Θα μπορουσες να τον ειχες γνωρισει στο σημειο Υ και να ειχες ενθουσιαστει το ιδιο.
Αυτο που θελω να πω ειναι οτι οταν εισαι προκατειλημμενος για τους ανθρωπους ενος μερους ποτε δεν θα τους γνωρισεις. Δηλαδη αν εμενα δε μ αρεσει ενα Χ μαγαζι και μ αρεσει να αραζω στο λιμανι του Πειραια-αν δεν τιμησεις το σπιτι σου θα πεσει να σε πλακωσει-δε θα γνωρισω τα ατομα που πανε εκει. Αν ομως τυχει να γνωρισω ενα ατομο στο λιμανι και πω και γαμω τα παιδια ο οποιος παει στο Χ μαγαζι τοτε πρεπει να παρεις ενα ψαρι και να μου ριξεις μια χαστουκα γιατι αν γνωριζα το ιδιο ατομο στο Χ μαγαζι θα ελεγα τι μαλακας.
Το μερος δεν κανει τον ανθρωπο.
Η επισης μπορει να αμφισβητεις τον αλλον επειδη δεν τον βλεπεις στο ταδε μαγαζι που πρεσβευει κατι, αρα να λες δεν ειναι τρου.
Αν το Χ μαγαζι ομως εχει 20 ευρω εισοδο;
Τι σε κανει να πιστευεις οτι ο αλλος δεν ερχεται επειδη δεν γουσταρει η επειδη δεν ειναι "γνησιος", μπορει απλα να μην εχει μια.
Επομενο.
Με ενοχλουν ο τυπος-ιστοριας.
Ναι καλα καταλαβες, αυτος που το παιζει παλια καραβανα.
Αυτος που ερχοτανε οταν πηγαινες.
Αυτος που το εκανε πρωτος απο εσενα.
Λες και αυτο τον κανει ανωτερο.
Απλα ειναι θεμα χρονου. Πως αλλιως να σε πεισω ηλιθιε;
Βεβαια εσας μπορει να σας ενοχλει ο εαυτος μου αλλα δε με νοιαζει καθολου ομως.
τζιζουζ κραιστ
ο χριστος και η μανα του
ελα παναγια μου
πωπωωω
Τετάρτη 7 Νοεμβρίου 2012
Ειναι κατι μερες που με πιανει μια συνασθηματικη αναταραχη
οπως σημερα.
θελω να βγω εξω και να τραγουδαω
να χορευω και να μεθαω
να μιλαω με ολους
και να γελαω.
ειναι σαν καποιος να μου κανει μια ενεση με ενεργητικοτητα και
χαρα.
αυτο ειναι καλο
αλλα οταν η επιδραση του φαρμακου αυτου
-διοτι φαρμακο το ονομαζω-
φυγει;
Μερικοι ανθρωποι ειναι γεννημενοι για να υποφερουν.
Μερικοι ανθρωποι ειναι γεννημενοι για να περνανε καλα.
α)Ειναι θεμα τυχης.
Εγω πιστευω οτι ειναι θεμα τυχης.
Μπορει να λενε οτι αυτοι που πιστευουν στην τυχη
ειναι αυτοι που ειναι ανικανοι στο να αντιληφθουν
τον φυσικο νομο των πιθανοτητων ως μια ιδιοτητα
του συμπαντος.
Δε με ενδιαφερει.
Εγω δεν πιστευω ουτε σε λαγοποδαρα, ουτε σε
τυχερα βρακια.
Απλα καποιοι ανθρωποι εχουν τυχη, με εναν δικο μου
ορισμο δηλαδη, το συμπαν τους ευνοει, μια δυναμη
τους βοηθαει, εχουν τον Θεο στο πλαι τους και δεν ξερω εγω τι
κ.ο.κ
β)Ειναι θεμα επιλογης.
Εκτος απο θεμα τυχης πολλα πραγματα ειναι
και θεμα επιλογης.
Η καθε επιλογη εχει και καποια συνεπεια, η οποια μπορει να ειναι
ειτε θετικη ειτε αρνητικη, αυτο εχει να κανει με την
πραξη η οποια εγινε.
Αλλα πρεπει να εχεις και λιγη τυχη.
Μια στατιστικη λεει οτι αν καποιος πιστευει οτι ειναι γκαντεμης
εχει περισσοτερες πιθανοτητες να αποτυχει σε ενα συγκεκριμενο
πραγμα απο αυτον που πιστευει οτι ειναι τυχερος.
Γιατι αυτος που πιστευει οτι δεν εχει τυχη
δεν θα προσπαθησει οσο καποιος που πιστευει οτι εχει
και ετσι τα αποτελεσματα δε θα τον ευνοησουν.
Σωστη, ξεσωστη η στατιστικη εχει καποια βαση.
Δηλαδη με το να λεω οτι φταιει η γκαντεμια μου
που δεν εγινε το ταδε η που μου ετυχε το χ/ψ πραγμα
ειναι λαθος.
Σε καποιες περιπτωσεις δεν εχω προσπαθησει εγω αρκετα
σε καποιες αλλες ηταν οντως θεμα τυχης.
Το θεμα ειναι οτι μερικα πραγματα δε θα τα εχεις ποτε
και πως εχω να κανω μια εργασια 3000 λεξεων και δεν την εχω αρχισει καν.
Και η τυχη δε θα με βοηθησει καθολου.
Ειμαι μονη μου σ αυτο.
-Και επισης πρεπει να εχω ξαναμιλησει για την τυχη σε παλιο ποστ-
Ερήμωσε το σπίτι σου καρδιά μου. Έφυγες και η νύχτα δε φεύγει πια. Τα φώτα στο σαλόνι δεν ανάβουν. Καρδιά μου είσαι μονάχος εκεί. Και εγώ βλέπω τη σκιά σου να με φωνάζει σαν και πριν. Τα λουλούδια μαράθηκαν ψυχή μου. Λείπεις. Το νερό τους. Μαράθηκαν ψυχή μου ακούς; (Όπως και η μικρή μου η καρδιά)
