she eyes me like a Pisces when I am weak,

Εχοντας περασει αρκετα χρονια με ατακα το "υγεια πανω απ ολα"
μια ατακα που πραγματικα πιστευω μια ατακα που δεν ειναι ατακα ειναι ενα μοτο ενας τροπος ζωης
πιστευω και εγω οτι τουλαχιστον σε αυτον τον τομεα θα ειμαι τυχερη
οτι θα εχω την υγεια μου για να μπορεσω να κανω καποτε ολα αυτα τα πραγματα που δεν μπορω να κανω τωρα
να πετυχω τους στοχους μου.

και μετα απ ολα τα σκατα που μου εχουν τυχει στη μεχρι τωρα ζωη μου
πιστευα οτι εστω την υγεια μου την εχω.
ε τελικα δεν εχω ουτε και αυτη.
φοβερα αστειο!

Υ.Γ. θα αναρωτιεστε που κολλαει ο τιττλος ε;

Και εμείς ξεκινάμε μαζί...για τον εφιάλτη

Η κυρια στο τρενο. Η κουραση. Η καθυστερηση.

Grill πετριδης. Η ζεστη.

Ο περιεργος υπνος. Το ωραιο πρωινο. Οι μπουγατσες.

Το topino. Η cherry και η παραλια.

Οι συζητησεις. Η Μαρια. Το ακριβο τσαι.

Το the web και ο κερασμενος καφες.

Οι Χατ-τρικ. Οι chinese basement. Η Χριστινα και η εκτη αισθηση.

Εγνατια-Ανω τουμπα μια ωρα με τα ποδια.

Η μεση 15 εκατοστων.

Η Αγια Σοφια. Το στοιχειωμενο κτηριο. Η χαμηλη μπαταρια.

Το Μαρουλι. Το σπιτι του Μαρουλιου.

Το τελειο τιτσου. Η Ροτοντα.

Η Σοφια και οι γατες που πανε αναποδα.

Τα ποτα.

Η Katy perry.

Το pride. Tα βυζια. Τα μακαρονια.

Τα πανεπιστημια. Ενα ξερο γαμησι θα γεμιζε τη νυχτα μου.

Ο μαλακας. Η ζεστη μπυρα.

Ο αποχαιρετισμος.

Το Lemonpie και η βροχη.

Το τρενο.

Το ευχαριστω.

Κι ομως

Στις πρωτες εκλογες του 2012 οταν μπηκε η Χ.Α στη βουλη ολοι ελεγαν οτι ο κοσμος το εκανε απο αντιδραση, οτι δεν ηξερε τι ψηφιζε, οτι ψηφισανε ετσι για πλακα.

Το διαστημα λοιπον που χωριζε τις πρωτες με τις δευτερες εκλογες γινανε αρκετα γεγονοτα που θεωρησα οτι θα εδειχνε σε αυτους που ψηφισαν την Χ.Α οτι κανανε λαθος.
Απο την πρωτη κιολας στιγμη εδειξαν το προσωπο τους σε αυτους που δεν το ειχαν δει
ειτε με το κλασσικο "εγερθητι", ειτε με μαζικες επιθεσεις προς τους μεταναστες ανα περιοχη, ειτε με τις μπουνιες που εριξαν στην Κανελλη ειτε ειτε ειτε.

Λεω κι εγω ε αφου τα δειξανε και στην τηλεοραση θα δει ο κοσμος που δεν ασχολειται με τα ιντερνετς (!) θα τα δει ο παππους και η γιαγια στο χωριο, θα το δει ο ανιδεος απολιτικ που ειπε να ριξει μια οτι να ναι ψηφο γιατι δεν τον ενδιαφερει θα μαθουνε τι ψηφισανε και θα μουτζωνουν ανα 5 λεπτα τον εαυτο τους.
Και εκπομπη δειξανε γι αυτους και σε καναλια τους καλεσανε και ρεζιλευτηκανε και λεω στανταρ ο κοσμος δε θα τους ξαναψηφισει αφου τα μαθανε.

(Και εδω να πω οτι περιμενα οτι θα ξαναμπει η Χ.Α στη βουλη αλλα με μικροτερο ποσοστο.)

Και ερχονται οι εκλογες και βλεπεις οτι Χ.Α οχι μονο μπαινει στη βουλη αλλα μπαινει και με το ιδιο ποσοστο.
Και να σκεφτομαι τωρα εγω οτι ο κοσμος δεν παει καλα, οτι εχει τα μυαλα πανω απο τα κεφαλια τους.

Λοιπον οποιος γυρισει και ξαναπει οτι αυτοι που τους ψηφισανε δεν ξερανε και καλα, θα φαει χαστουκι.
Κανανε την πρωτη φορα την πατατα, ειδανε, μαθανε, ακουσανε και την ξανακανουν.
Απλα πρεπει να το αποδεχτουμε οτι στην Ελλαδα, στην μικρη αυτη χωρα αυτο το 7% που παρεμεινε και στις δευτερες εκλογες ειναι πως να το πω... φασιστες!
Ναι ναι φασιστες, βαραει ασχημα η λεξη ε; Ειναι σκληρο να καταλαβαινεις οτι τοσες χιλιαδες κοσμος ζει με αυτες τις απαρχαιομενες αντιληψεις που πρεσβευει το κομμα αυτο.
Ειναι ασχημο να ξερεις οτι τοσος κοσμος "σκεφτεται" ετσι.

Κι ομως ειναι αληθεια.

Αλλα αυτο που με πειραξε ποιο πολυ σε αυτες τις εκλογες δεν ηταν η Χ.Α, μαλλον γιατι με ειχε πειραξει πολυ στις προηγουμενες, αυτο που με πειραξε ειναι που για ακομη μια φορα οι Ελληνες ψηφισανε τους προδοτες, αυτους που τους κανανε να ζουν μεσα στη φτωχεια, αυτους που τους φερανε σε απογνωση.
Μονο και μονο απο φοβο και ηλιθιοτητα.
Ε και ειπανε ας μην ψηφισουμε ΠΑΣΟΚ, ας μην ψηφισουμε ΣΥΡΙΖΑ γιατι θα μας πεταξουν απο το ευρω, λες και που εισαι κατι σου κανει, ας το ριξουμε παλι στη ΝΔ να βγει ο γλοιωδης ο Σαμαρας να μας παει γαμιωντας για ακομη μια 4ετηα.

Ηλιθιοι.

Like when you fall in love in your dreams and that feeling stays with you the day after.

Ησουνα εκει.
Τα γκριζα σου μαλλια επεφταν στο προσωπο σου και εγω προσπαθουσα να δω τα ματια σου.
Δεν μπορω να θυμηθω πολλα.
Μονο εσενα θυμαμαι να με παιρνεις αγκαλια
και μπροστα μας ενα κοκκινο βασιλειο να προβαλει.
Να μου χαιδευεις το μαγουλο και να μου τραγουδας
τραγουδια αγνωστα, τραγουδια δικα σου.

Ξαφνου χαθηκαν ολα.
Ονειρο ηταν κι εφυγε.

Ξυπνια πλεον να αισθανομαι περιεργα.
Να αισθανομαι οτι ερωτευτηκα αλλα να μη θυμαμαι ποτε και ποιον.
Και το συναισθημα αυτο να μην περναει.
Και αυτο το πλασμα που με εκανε να αισθανομαι ετσι ισως να μην υπαρχει.
Ισως να υπαρχει σε αλλον πλανητη, ισως να ειναι δημιουργημα της φαντασιας μου.

Ηρθε μονο για να με κανει να αισθανθω και μετα να φυγει.
Να περασω μια στιγμη και ετσι να χαθει.

Αλλα πλεον η μαγεια αυτη εχει φυγει.
Χανεται στο τελος της μερας, δεν κραταει.
Δε θα το θυμαμαι καν σε δυο μερες.

Χειμωνα σε αγαπω!!

Χειμωνας


Εξω κανει κρυο, φυσαει, βρεχει, χιονιζει, ο ηλιος ειναι κρυμμενος πισω απο τα συννεφα.
Εσυ κρυωνεις βαζεις μακρυμανικο μπλουζακι, μπουφαν αντε παλτο.
Κασκολ, γαντια, εξτρα καλτσες και σκουφι. Γενικα μπορεις να καταπολεμησεις το κρυο.

Στα λεωφορεια εχει φουλ ζεστη λογω κλιματισμου πραγμα που σε κανει να χαιρεσαι.
Γενικα στα μεσα υπαρχει καποια ζεστασια. Ετσι οι μεταφορες ειναι καλυτερες.

Μου σπαει τα νευρα ο χειμωνας επειδη δεν μου αρεσουν τα χοντρα ρουχα και φοραω κοντομανικα μεσα απο το παλτο για αυτο κρυωνω αλλα ενταξει μπορω να το ανεχτω.
Μπορει η βροχη να με κανει λουτσα και να μοιαζω με λετσο αλλα το ανεχομαι και αυτο.
Και ο αερας να μου κανει τα μαλλια σφουγγαριστρα αλλα δε βαριεσαι το προσπερναω

Παρ ολα αυτα ο χειμωνας ειναι ωραιος. Εχει μια αλλη ατμοσφαιρα.
Η πολη ειναι πιο μελαγχολικη και πιο ρομαντικη.

Καλοκαιρι


Ηλιος απο το πρωι μεχρι το βραδυ, καθολου αερας.
Ζεσταινεσαι και δεν ξερεις τι να φορεσεις. Οτι και να βαλεις σκας, γυμνος δεν μπορεις να βγεις εξω
(πηρες κιλακια το χειμωνα).
Και με μαγιο να εισαι παλι θα ζεσταινεσαι.
Την πετσα σου δεν μπορεις να την βγαλεις.

Τα μεσα δεν παλευονται, ο ηλεκτρικος εχει τοσο κοσμο που και να κλιματιζεται νομιζεις οτι εισαι στη Σαχαρα. Οποτε μπαινεις στο βαγονι λιωνεις. Μονο τα λεωφορεια ειναι μια χαρα κρυα.

Οπως και να το δεις το καλοκαιρι ειναι μαλακια. Ιδρωνεις, το μακιγιαζ τρεχει απ ολο σου το προσωπο, τα μαλλια σου κολλανε στο δερμα σου, πεθαινεις στην κυριολεξια.
Κουνουπια οπου σταθεις και οπου βρεθεις και εσυ να εισαι μεσα στα νευρα.
Αν εισαι τυχερος θα βρεις καποιο μαγαζι με κλιματιστικο σε καταλληλη θερμοκρασια και οχι παγετο που χρειαζεται να εχεις μαζι σου παλτο απο δερμα αρκουδας.

Η πολη ειναι ζεστη, καυτη. Βρωμανε τα σκουπιδια και νυχτωνει αργα.
Ξημερωνει και νωρις και εισαι αναγκασμενος να τρως τον ηλιο στη μαπα.
Ασε που δε θελω να πλησιαζω ανθρωπο.  (ουτε αυτοι θελουν ετσι κι αλλιως)

Δε μ αρεσει το καλοκαιρι. Το καλοκαιρι υποφερω.
Χειμωνας και παλι χειμωνας.
Να μην μπορω ουτε μια αναρτηση να γραψω εδω μεσα γιατι ζεσταινομαι.
Λιωνω-σβηνω-χανομαι.

Μηπως να παω σε καμια αλλη ήπειρο που θα εχει χειμωνα;

Things are easy

(Επιτελους σταθηκα τυχερη και ο διαλυμενος μου υπολογιστης ανοιξε.
Ετσι γραφω αυτο με μια ελπιδα να μην κλεισει την ωρα που γραφω)

Ειναι μεγαλη χαζομαρα να μην πιστευεις στον εαυτο σου.
Πραγματικα το λεω τωρα και σκεφτομαι οτι τοσα χρονια δεν ειχα ποτε πιστη σε εμενα.
Βλεπουμε ολοι τα αποτελεσματα.

Τωρα πια που ξερω τι αξιζω, που ξερω τι μπορω να κανω και που εχω αρχισει να πιστευω σε εμενα μπορω να πω οτι τα πραγματα πανε καλυτερα.
Πλεον ξερω οτι μπορω να κανω πολλα, να πραγματοποιησω τα ονειρα μου, χωρις να εχει σημασια ο χρονος.
Τωρα πια μπορω να ειμαι εγω και να μην ντρεπομαι.
Μπορω να να μην ειμαι συνεχεια λυπημενη, κι επισης καταφερα να σταματησω τα διαφανα κρινα.
(εστω και προσωρινα)

Απλα οταν γνωριζω ανθρωπους χωρις αυτοπεποιθηση και με μεγαλα κομπλεξ νευριαζω λιγο.
Ολοι αξιζουν, ολοι ειναι ομορφοι και ικανοι.
Το θεμα ειναι κατα ποσο πιστευεις στις δυναμεις σου και κατα ποσο εχεις ορεξη για να κανεις αυτα που θες. Τωρα αμα σου φαινεται καλη ιδεα το να κλαψουριζεις μια ζωη αντι να κανεις κατι για να εισαι καλα, τοτε καντο.

Τελος παντων δεν πιστευω οτι εχει καποιο νοημα αυτη η αναρτηση, αλλα ευχαριστω τους ανθρωπους που με κανανε να πιστεψω σε εμενα, που μαλλιασε η γλωσσα τους για να μου λενε ποσο λαθος ειμαι.

Αντε νυχτες.

He knows so much about these things

Χαμογελασα κοιτωντας τον ηλιο μεσα απο τα γυαλια μου.

Απο τοτε που φορεσα τα γυαλια αυτα δε θελω να τα βγαλω.
Μαλλον επειδη ολα φαινονται καλυτερα μεσα απο αυτα.
Πιο χρωματιστα, πιο εντονα, πιο απο αλλη εποχη.

Ενιωσα τον ηλιο να με χαιδευει στο μαγουλο κι εγω του ξαναχαμογελασα
καθως κοιταγα τον γαλαζιο ουρανο.
Ετσι σκεφτηκα τι ωραια που ειναι η ζωη
κι ας κοιταγα εκεινη την ωρα το απαισιο κτιριο απεναντι.
Αλλα χαμογελασα και σ αυτο, γιατι μου φανηκε ομορφο.

Επειτα περασε ενας παππους, τοσο καλος.
Του χαμογελασα.
Μετα ειδα δυο παιδακια να περιμενουν τη μαμα τους.
Τους χαμογελασα.
Στη συνεχεια ειδα εμενα.
Μου χαμογελασα. Μου φανηκα ομορφη.

Εγειρα λιγο πισω και ξανακοιταξα τον ηλιο ακουγοντας
ενα αγαπημενο τραγουδι.
Σαν να ξαναρχισα τη ζωη μου απο την αρχη.
Σαν να εξαφανιστηκαν ολα τα προβληματα.

Και ολα αυτα γιατι κοιταξα τον ηλιο, το φως, την ελπιδα.
Ολα θα γινουν, ο ηλιος ξερει καλυτερα, γι αυτο θα τον κοιταω πιο συχνα.

Θα του χαμογελαω.