Χειμωνα σε αγαπω!!

Χειμωνας


Εξω κανει κρυο, φυσαει, βρεχει, χιονιζει, ο ηλιος ειναι κρυμμενος πισω απο τα συννεφα.
Εσυ κρυωνεις βαζεις μακρυμανικο μπλουζακι, μπουφαν αντε παλτο.
Κασκολ, γαντια, εξτρα καλτσες και σκουφι. Γενικα μπορεις να καταπολεμησεις το κρυο.

Στα λεωφορεια εχει φουλ ζεστη λογω κλιματισμου πραγμα που σε κανει να χαιρεσαι.
Γενικα στα μεσα υπαρχει καποια ζεστασια. Ετσι οι μεταφορες ειναι καλυτερες.

Μου σπαει τα νευρα ο χειμωνας επειδη δεν μου αρεσουν τα χοντρα ρουχα και φοραω κοντομανικα μεσα απο το παλτο για αυτο κρυωνω αλλα ενταξει μπορω να το ανεχτω.
Μπορει η βροχη να με κανει λουτσα και να μοιαζω με λετσο αλλα το ανεχομαι και αυτο.
Και ο αερας να μου κανει τα μαλλια σφουγγαριστρα αλλα δε βαριεσαι το προσπερναω

Παρ ολα αυτα ο χειμωνας ειναι ωραιος. Εχει μια αλλη ατμοσφαιρα.
Η πολη ειναι πιο μελαγχολικη και πιο ρομαντικη.

Καλοκαιρι


Ηλιος απο το πρωι μεχρι το βραδυ, καθολου αερας.
Ζεσταινεσαι και δεν ξερεις τι να φορεσεις. Οτι και να βαλεις σκας, γυμνος δεν μπορεις να βγεις εξω
(πηρες κιλακια το χειμωνα).
Και με μαγιο να εισαι παλι θα ζεσταινεσαι.
Την πετσα σου δεν μπορεις να την βγαλεις.

Τα μεσα δεν παλευονται, ο ηλεκτρικος εχει τοσο κοσμο που και να κλιματιζεται νομιζεις οτι εισαι στη Σαχαρα. Οποτε μπαινεις στο βαγονι λιωνεις. Μονο τα λεωφορεια ειναι μια χαρα κρυα.

Οπως και να το δεις το καλοκαιρι ειναι μαλακια. Ιδρωνεις, το μακιγιαζ τρεχει απ ολο σου το προσωπο, τα μαλλια σου κολλανε στο δερμα σου, πεθαινεις στην κυριολεξια.
Κουνουπια οπου σταθεις και οπου βρεθεις και εσυ να εισαι μεσα στα νευρα.
Αν εισαι τυχερος θα βρεις καποιο μαγαζι με κλιματιστικο σε καταλληλη θερμοκρασια και οχι παγετο που χρειαζεται να εχεις μαζι σου παλτο απο δερμα αρκουδας.

Η πολη ειναι ζεστη, καυτη. Βρωμανε τα σκουπιδια και νυχτωνει αργα.
Ξημερωνει και νωρις και εισαι αναγκασμενος να τρως τον ηλιο στη μαπα.
Ασε που δε θελω να πλησιαζω ανθρωπο.  (ουτε αυτοι θελουν ετσι κι αλλιως)

Δε μ αρεσει το καλοκαιρι. Το καλοκαιρι υποφερω.
Χειμωνας και παλι χειμωνας.
Να μην μπορω ουτε μια αναρτηση να γραψω εδω μεσα γιατι ζεσταινομαι.
Λιωνω-σβηνω-χανομαι.

Μηπως να παω σε καμια αλλη ήπειρο που θα εχει χειμωνα;

Things are easy

(Επιτελους σταθηκα τυχερη και ο διαλυμενος μου υπολογιστης ανοιξε.
Ετσι γραφω αυτο με μια ελπιδα να μην κλεισει την ωρα που γραφω)

Ειναι μεγαλη χαζομαρα να μην πιστευεις στον εαυτο σου.
Πραγματικα το λεω τωρα και σκεφτομαι οτι τοσα χρονια δεν ειχα ποτε πιστη σε εμενα.
Βλεπουμε ολοι τα αποτελεσματα.

Τωρα πια που ξερω τι αξιζω, που ξερω τι μπορω να κανω και που εχω αρχισει να πιστευω σε εμενα μπορω να πω οτι τα πραγματα πανε καλυτερα.
Πλεον ξερω οτι μπορω να κανω πολλα, να πραγματοποιησω τα ονειρα μου, χωρις να εχει σημασια ο χρονος.
Τωρα πια μπορω να ειμαι εγω και να μην ντρεπομαι.
Μπορω να να μην ειμαι συνεχεια λυπημενη, κι επισης καταφερα να σταματησω τα διαφανα κρινα.
(εστω και προσωρινα)

Απλα οταν γνωριζω ανθρωπους χωρις αυτοπεποιθηση και με μεγαλα κομπλεξ νευριαζω λιγο.
Ολοι αξιζουν, ολοι ειναι ομορφοι και ικανοι.
Το θεμα ειναι κατα ποσο πιστευεις στις δυναμεις σου και κατα ποσο εχεις ορεξη για να κανεις αυτα που θες. Τωρα αμα σου φαινεται καλη ιδεα το να κλαψουριζεις μια ζωη αντι να κανεις κατι για να εισαι καλα, τοτε καντο.

Τελος παντων δεν πιστευω οτι εχει καποιο νοημα αυτη η αναρτηση, αλλα ευχαριστω τους ανθρωπους που με κανανε να πιστεψω σε εμενα, που μαλλιασε η γλωσσα τους για να μου λενε ποσο λαθος ειμαι.

Αντε νυχτες.

He knows so much about these things

Χαμογελασα κοιτωντας τον ηλιο μεσα απο τα γυαλια μου.

Απο τοτε που φορεσα τα γυαλια αυτα δε θελω να τα βγαλω.
Μαλλον επειδη ολα φαινονται καλυτερα μεσα απο αυτα.
Πιο χρωματιστα, πιο εντονα, πιο απο αλλη εποχη.

Ενιωσα τον ηλιο να με χαιδευει στο μαγουλο κι εγω του ξαναχαμογελασα
καθως κοιταγα τον γαλαζιο ουρανο.
Ετσι σκεφτηκα τι ωραια που ειναι η ζωη
κι ας κοιταγα εκεινη την ωρα το απαισιο κτιριο απεναντι.
Αλλα χαμογελασα και σ αυτο, γιατι μου φανηκε ομορφο.

Επειτα περασε ενας παππους, τοσο καλος.
Του χαμογελασα.
Μετα ειδα δυο παιδακια να περιμενουν τη μαμα τους.
Τους χαμογελασα.
Στη συνεχεια ειδα εμενα.
Μου χαμογελασα. Μου φανηκα ομορφη.

Εγειρα λιγο πισω και ξανακοιταξα τον ηλιο ακουγοντας
ενα αγαπημενο τραγουδι.
Σαν να ξαναρχισα τη ζωη μου απο την αρχη.
Σαν να εξαφανιστηκαν ολα τα προβληματα.

Και ολα αυτα γιατι κοιταξα τον ηλιο, το φως, την ελπιδα.
Ολα θα γινουν, ο ηλιος ξερει καλυτερα, γι αυτο θα τον κοιταω πιο συχνα.

Θα του χαμογελαω.

Εγω με εμενα και τον εαυτο μου

Σπανια περναω καλα με τον εαυτο μου, ομως σημερα καταλαβα οτι δεν χρειαζεσαι πολλα ατομα για να περνας καλα.
Μπορει η μοναξια να ειναι ασχημο πραγμα, την εχω ζησει στο πετσι μου, δε θυμαμαι να ζω χωρις αυτην αλλα εχεις την ευκαιρια να γνωριστεις με εσενα.
Εγω μεχρι σημερα δεν μπορω να πω οτι με ηξερα τοσο καλα.
Αλλα συνειδητοποιησα οτι δεν ειναι ασχημο και να μην εχεις καποιον.
Αρχικα εχω φιλους και οικογενεια στους οποιους μπορω να επενδυσω και εχω επενδυσει συναισθηματα, οποτε μεχρι ενα σημειο δεν μπορω να πω οτι χρειαζομαι καποιον.
Η αγαπη ειναι σημαντικο να υπαρχει αλλα απο τη στιγμη που δεν ειναι διατεθειμενος  να στη δωσει κανεις, μιλωντας για συντροφους παντα, καλυτερα να κοιτας να περνας καλα με φιλους που ξερεις οτι θα ειναι εκει.

Δεν ξερω αν φταιει το οτι ειμαι "ελευθερη" η το οτι προσπαθω να δωσω-επιτελους- μια ευχαριστη νοτα στη μοναξια μου, αλλα γραφοντας αυτα δεν αισθανομαι λυπημενη.
Την μοναξια ολη την περνανε, απλα ειναι καλο να την εκμεταλλευεσαι.

Ναι τωρα μπορω να πω στον εαυτο μου μην στεναχωριεσαι και να το κανω. Δεν ξερω τι φταιει, ισως η ανεβασμενη αυτοπεποιθηση- καλα αυτο δεν ξερω αμα ισχυει η αν ειναι ψευδαισθηση- ισως οι συζητησεις με πολυ κοσμο, εφτασα τελος παντων σε ενα σημειο να σιχαινομαι τον εαυτο μου απο την τοσο καταθλιπτικη συμπεριφορα μου και την κλαψα μου.

Γαμω ειμαι 19 χρονων.

Γιατι να μην περναω κι εγω καλα;

(Βεβαια ολο αυτο μπορει και να ειναι μια αμυνα που προσπαθω να χτισω αλλα δε βαριεσαι οτι κανει κανεις καλο ειναι)

Υ.Γ. Παντως ποτε δε θα παψω να πιστευω στην αγαπη, δεστυχως η ευτυχως ειμαι αρκετα ονειροπολα, αλλα ποιος ειπε οτι ειναι και κακο;

το παιχνιδι των πλασματων της νυχτας

Δημιουργημα της νυχτας, χανεσαι σαν σκια μεσα στους δρομους.
Δεν σε νοιαζει που θα πας.

Δεν μπορω να σε γνωρισω.
Δεν μπορω να σε καταλαβω.

Απ τη μια σε μισουν, απ την αλλη σε λατρευουν.
Φορας την ομορφη σου μασκα αραγε για να ξεγελας τους αλλους;

Θελω να σε γνωρισω.
Θελω να σε καταλαβω.

Τα λογια σου ισχυουν μονο για ενα βραδυ, μετα χανονται καθως ξημερωνει.
Λογια-πουλια πετανε μακρια.

Μα εγω τα λογια σου δε θελω να πιστεψω, αν τα πιστεψω χανονται με μιας
πετανε.
Και οταν θελω να τα πιστεψω δεν το κανω, γιατι το μυαλο μου βασανιζω.

Ειναι προβλεψιμες οι κινησεις σου ξερεις και μπορω να τις μαντεψω.
Και το παιχνιδι που παιζεις ειναι βρωμικο και δε θελω να το παιξω.

Ξερεις ειναι επικινδυνο να παιζεις με καρδιες;

take my hand take my whole life too

α ρε ελβις τι κανεις βραδιατικα

Η δικη μου εμπειρια απο τις εκλογες.

Το οτι θα εμπαινε η χρυση αυγη στη βουλη ηταν σιγουρο και υπηρχε στο πισω η στο μπροστα μερος του κεφαλιου μου, απλα δεν ηθελα να πιστεψω οτι η ηλιθιοτητα του ελληνα φτανει μεχρι εκει.
Μπορει να μην βγηκε πρωτο κομμα αλλα πηρε ενα μεγαλο ποσοστο το οποιο το βοηθησε να προχωρησει και να πετυχει τον μεχρι τωρα στοχο του. Ειναι παραξενο το πως καποιοι ανθρωποι σκεφτονται ετσι. Αντι να σωσουν την χωρα τους την χαντακωνουν περισσοτερο. Αδιορθωτοι.

Θυμαμαι πιο μικρη οτι δεν εβλεπα χρυσαυγιτες, επειτα ελαχιστους και πλεον απειρους. Καποτε οι φασιστες κρυβανε οτι ειναι φασιστες. Πλεον εκτος του οτι το διατυμπανιζουνε μεσω απιθανων συνθηματων θελουν να μας το κανουν ακομα πιο ορατο. Μπλουζακια, καπελακια, καρφιτσουλες και αλλα τοσα hot αξεσουαρ ηρθαν για να επιταξουν (και) τη μοδα. Δεν ντρεπονται ουτε στο ελαχιστο, αντιθετα καμαρωνουν.

Σημερα λοιπον ψηφισα για πρωτη φορα και οπως παντα για να κανω κατι εγω πρεπει να μου βγει η πιστη. Δυο εκλογικα κεντρα διπλα μου και με στελνουν σε αλλη περιοχη. Αντε να το καταπιω.
 Με το που μπαινω στο εκλογικο τμημα βλεπω σινάμενο κουναμενο ενα αγορι μικρης ηλικιας με ενα απο τα παραπανω hot αξεσουαρ και δεν εννοω τα φωσφοριζε μπλουζακια που φορανε πλεον ολες αλλα τα υπεροχα σχεδιασμενα μπλουζακια της χρυσης αυγης. Παρατηρησα σαφως μια ηλεκτρισμενη ατμοσφαιρα και προχωρησα να δω τι γινεται μιας και ηταν η σειρα μου.

Ο εν λογω ανθρωπος (?) τραμπουκιζε φανερα μια γυναικα, την ειχε στησει εξω απο το παραβαν παρα τις ενστασεις των υπευθυνων ενω της ειχε παρει τα  περισσοτερα ψηφοδελτια αφηνοντας της το υπεροχο ψηφοδελτιο του εν λογω κομματος. Η γυναικα βγηκε εβαλε την ψηφο στην καλπη κλαιγοντας και προχωρησε εξω με τον τυπο ο οποιος γυρισε και της ειπε "Ειδες ρε μανα δεν ηταν δυσκολο". Ναι ηταν ο γιος της!! Ακουγοταν η φωνη της να λεει "στη μανα σου ρε;" δεν προλαβαινω να γυρισω το κεφαλι μου και ο τυπος την κολλησε σε μια γωνεια σπρωχνοντας την, επειτα την εριξε κατω κι αυτη μετα αρχισε να τρεχει.

Καλεσαν τους αστυνομικους οι οποιοι ειχαν δουλεια πινωντας καφεδακι υποθετω στο προαυλιο, για να επιβαλουν την ταξη, οι οποιοι δε νοιαστηκαν καθολου αφου καθοντουσαν διπλα του χωρις να κανουν τιποτα. Δε θυμαμαι τι ελεγε ο τυπος στους μπατσους αλλα ειπε σε καποια φαση "ρε μαμα τα παιδια δεν ξερουν τι κανουμε σπιτια μας" η κατι τετοιο τελος παντων.

Πολυ μεγαλη η ιστορια μου αλλα πραγματικα με ταραξε παρα πολυ.

Δεν εβαλαν μονο οι ηλικιωμενοι την χ.α στη βουλη αλλα και οι ανιδεοι νεοι. Νεοι χωρις να ξερουν τι ψηφιζουν, νεοι που τους καναν να πιστεψουν οτι οι μεταναστες φταινε που δεν εχουν δουλεια. Δεν φταιει ο μεταναστης αγαπητε φταει το οτι εισαι  αχρηστος και δεν σπουδασες και το οτι εισαι ακαταδεκτος και δε θελεις μια οτι κι οτι δουλεια. Ντρεπεσαι να πας να γινεις εργατης, ντρεπεσαι να πας να δουλεψεις σε χωραφια. Αυτο ομως που δεν εχεις καταλαβει ειναι το οτι δεν εχουν θεμα μονο με τους ξενους αλλα και με τους ελληνες. Αριστερους, αναρχικους, δεξιους, απολιτικ, αυτους που απλα δε γουσταρουν τη μουρη τους. Οποτε μην εκπλαγεις αν σε βρουν καμια φορα και σε πλακωσουνε. Αλλωστε αμα δε γουσταρουν τη μουρη σου γιατι να μην σε δειρουν;
Σου κανουν πλυση εγκεφαλου γιατι δεν ανοιξες ενα βιβλιο να δεις τι εκανε ο φιλος σου ο χιτλερ και αλλοι τοσοι νεοναζι.

Οσο για τον γενικο γραμματεα τους το μονο που εχω να πω ειναι το οτι ειναι τοσο δειλος που για να κυκλοφορησει παιρνει και τα τσιρακια του μαζι, τους φουσκωτουλιδες. Επειδη ξερει οτι αμα τον βρουν θα φαει ξυλο μεχρι θανατου.

Η μικρη σας νικη δε σας κανει και τοσο δυνατους, γι αυτο μαζευτειτε. Με το που τελειωσε η φαση με τις εκλογες πηρατε σβαρνα τους δρομους γιατι; Για να "ξεβρωμισει" η ελλαδα;
Κατι ατομα σαν κι εσας πρεπει να αυτοκτονησουν για να ξεβρωμισει η ελλαδα.
Και το χειροτερο ειναι οτι μερικοι θα κοιμηθουν ησυχοι με αυτο που ψηφισαν και δε μιλαω μονο για την χ.α.
Θα κλεισω λοιπον με το κλασσικο: Φασιστες κουφαλες ερχονται κρεμαλες.