take my hand take my whole life too

α ρε ελβις τι κανεις βραδιατικα

Η δικη μου εμπειρια απο τις εκλογες.

Το οτι θα εμπαινε η χρυση αυγη στη βουλη ηταν σιγουρο και υπηρχε στο πισω η στο μπροστα μερος του κεφαλιου μου, απλα δεν ηθελα να πιστεψω οτι η ηλιθιοτητα του ελληνα φτανει μεχρι εκει.
Μπορει να μην βγηκε πρωτο κομμα αλλα πηρε ενα μεγαλο ποσοστο το οποιο το βοηθησε να προχωρησει και να πετυχει τον μεχρι τωρα στοχο του. Ειναι παραξενο το πως καποιοι ανθρωποι σκεφτονται ετσι. Αντι να σωσουν την χωρα τους την χαντακωνουν περισσοτερο. Αδιορθωτοι.

Θυμαμαι πιο μικρη οτι δεν εβλεπα χρυσαυγιτες, επειτα ελαχιστους και πλεον απειρους. Καποτε οι φασιστες κρυβανε οτι ειναι φασιστες. Πλεον εκτος του οτι το διατυμπανιζουνε μεσω απιθανων συνθηματων θελουν να μας το κανουν ακομα πιο ορατο. Μπλουζακια, καπελακια, καρφιτσουλες και αλλα τοσα hot αξεσουαρ ηρθαν για να επιταξουν (και) τη μοδα. Δεν ντρεπονται ουτε στο ελαχιστο, αντιθετα καμαρωνουν.

Σημερα λοιπον ψηφισα για πρωτη φορα και οπως παντα για να κανω κατι εγω πρεπει να μου βγει η πιστη. Δυο εκλογικα κεντρα διπλα μου και με στελνουν σε αλλη περιοχη. Αντε να το καταπιω.
 Με το που μπαινω στο εκλογικο τμημα βλεπω σινάμενο κουναμενο ενα αγορι μικρης ηλικιας με ενα απο τα παραπανω hot αξεσουαρ και δεν εννοω τα φωσφοριζε μπλουζακια που φορανε πλεον ολες αλλα τα υπεροχα σχεδιασμενα μπλουζακια της χρυσης αυγης. Παρατηρησα σαφως μια ηλεκτρισμενη ατμοσφαιρα και προχωρησα να δω τι γινεται μιας και ηταν η σειρα μου.

Ο εν λογω ανθρωπος (?) τραμπουκιζε φανερα μια γυναικα, την ειχε στησει εξω απο το παραβαν παρα τις ενστασεις των υπευθυνων ενω της ειχε παρει τα  περισσοτερα ψηφοδελτια αφηνοντας της το υπεροχο ψηφοδελτιο του εν λογω κομματος. Η γυναικα βγηκε εβαλε την ψηφο στην καλπη κλαιγοντας και προχωρησε εξω με τον τυπο ο οποιος γυρισε και της ειπε "Ειδες ρε μανα δεν ηταν δυσκολο". Ναι ηταν ο γιος της!! Ακουγοταν η φωνη της να λεει "στη μανα σου ρε;" δεν προλαβαινω να γυρισω το κεφαλι μου και ο τυπος την κολλησε σε μια γωνεια σπρωχνοντας την, επειτα την εριξε κατω κι αυτη μετα αρχισε να τρεχει.

Καλεσαν τους αστυνομικους οι οποιοι ειχαν δουλεια πινωντας καφεδακι υποθετω στο προαυλιο, για να επιβαλουν την ταξη, οι οποιοι δε νοιαστηκαν καθολου αφου καθοντουσαν διπλα του χωρις να κανουν τιποτα. Δε θυμαμαι τι ελεγε ο τυπος στους μπατσους αλλα ειπε σε καποια φαση "ρε μαμα τα παιδια δεν ξερουν τι κανουμε σπιτια μας" η κατι τετοιο τελος παντων.

Πολυ μεγαλη η ιστορια μου αλλα πραγματικα με ταραξε παρα πολυ.

Δεν εβαλαν μονο οι ηλικιωμενοι την χ.α στη βουλη αλλα και οι ανιδεοι νεοι. Νεοι χωρις να ξερουν τι ψηφιζουν, νεοι που τους καναν να πιστεψουν οτι οι μεταναστες φταινε που δεν εχουν δουλεια. Δεν φταιει ο μεταναστης αγαπητε φταει το οτι εισαι  αχρηστος και δεν σπουδασες και το οτι εισαι ακαταδεκτος και δε θελεις μια οτι κι οτι δουλεια. Ντρεπεσαι να πας να γινεις εργατης, ντρεπεσαι να πας να δουλεψεις σε χωραφια. Αυτο ομως που δεν εχεις καταλαβει ειναι το οτι δεν εχουν θεμα μονο με τους ξενους αλλα και με τους ελληνες. Αριστερους, αναρχικους, δεξιους, απολιτικ, αυτους που απλα δε γουσταρουν τη μουρη τους. Οποτε μην εκπλαγεις αν σε βρουν καμια φορα και σε πλακωσουνε. Αλλωστε αμα δε γουσταρουν τη μουρη σου γιατι να μην σε δειρουν;
Σου κανουν πλυση εγκεφαλου γιατι δεν ανοιξες ενα βιβλιο να δεις τι εκανε ο φιλος σου ο χιτλερ και αλλοι τοσοι νεοναζι.

Οσο για τον γενικο γραμματεα τους το μονο που εχω να πω ειναι το οτι ειναι τοσο δειλος που για να κυκλοφορησει παιρνει και τα τσιρακια του μαζι, τους φουσκωτουλιδες. Επειδη ξερει οτι αμα τον βρουν θα φαει ξυλο μεχρι θανατου.

Η μικρη σας νικη δε σας κανει και τοσο δυνατους, γι αυτο μαζευτειτε. Με το που τελειωσε η φαση με τις εκλογες πηρατε σβαρνα τους δρομους γιατι; Για να "ξεβρωμισει" η ελλαδα;
Κατι ατομα σαν κι εσας πρεπει να αυτοκτονησουν για να ξεβρωμισει η ελλαδα.
Και το χειροτερο ειναι οτι μερικοι θα κοιμηθουν ησυχοι με αυτο που ψηφισαν και δε μιλαω μονο για την χ.α.
Θα κλεισω λοιπον με το κλασσικο: Φασιστες κουφαλες ερχονται κρεμαλες.

την κυριακη νεκρη

και παντα μονη εγω θα μενω μεσα σε ενα κελι, περιτριγυρισμενη απο διαφανα καγκελα.
μπορει να μην τα βλεπω αλλα υπαρχουν γι αυτο ολοι τρεχουν μακρια.
δεν μπαινει κανεις στον κοπο να σπασει αυτα τα δεσμα που με κρατανε πισω στη ζωη μου
και οσο ολοι προχωρανε
εγω μενω εδω
μεσα στα σκατα
μεσα στα σκοταδια της ψυχης μου
να γραφω ασυναρτησιες για να ξεγελαω τους αλλους
λεξεις ασυνδετες μεταξυ τους που δε βγαζουν νοημα
ετσι για να αισθανομαι οτι κατι κανω.
παντα εδω περιμενοντας καποιον να με ελευθερωσει
καποιον που ποτε δε θα ερθει

μονη σε ενα κοσμο που δεν καταλαβαινει
μονη αναμεσα σε χιλιαδες ανθρωπους
να μεθαω για να περναω καλα, να ναρκωνεται το σωμα μου απο το αλκοολ
για να βρισκει η ψυχη μου αγαλιαση για μερικες στιγμες

Ο κυκλος.

Μπορει απλα να γεννηθηκε ετσι.
Μεγαλο, λυπημενο και ευαισθητο.

Μπορει να μην ειναι διαφορετικο,
αλλα πειραζει κι αν ειναι;

Δεν αναγνωριζει κανενας την ομορφια του λουλουδιου αυτου
κι αυτο απαισιοδοξο κοιταει ολο τις ριζες του, τα χωματα και τις λασπες.

Δεν μπορει να το δει ο ηλιος εκει που φυτρωσε.
Σε ενα βαλτο με τεραστια, ογκωδη δεντρα,
με σαπιους κορμους πεταμενους δεξια και αριστερα
και με πολλα αγρια χορτα τριγυρω.

Οταν ποτε ποτε φυσαει και τα κλαδια των δεντρων χορευουν στον ανεμο
καποια ηλιαχτιδα πεφτει πανω σε αυτο το λουλουδι.
Το ζεσταινει, του δινει ενα ζωντανο κατακοκκινο χρωμα
σαν το αιμα που κυλαει στις φλεβες σου.
Και εκεινο χαιρεται και χορευει κι αυτο
αλλα οχι για πολυ.

Σε μερικα λεπτα ο ηλιος ξαναχανεται
και το λουλουδι γυρναει στο βουρκο και στην σκοτεινια
εκει οπου ποτε δεν εφυγε.
Να κοιταει απο μακρυα τα καταπρασινα λιβαδια
και να ζηλευει
καταδικασμενο να μενει στο βαλτο για παντα.

Μπορει απλα να γεννηθηκε ετσι.
Ατυχο να κανει κυκλους.

ο ρε φιλε παλι αισθανομαι οτι μου γαμιεται η ψυχη και ενω δεν πρεπει να γραφω αλλο εδω το κανω. γαμωτο γιατι ακουσα σαντ λοβερς παλι γιατι αφου ξερω οτι με κανουνε σκατα, περασα μεγαλο διαστημα με δαυτους να κλαιω στα πατωματα. ας γινει κατι καλο ρε πουστη.οχι αλλο πατο 

εχε γεια

Θα σταματησω να γραφω, τουλαχιστον εδω. Δεν ξερω αλλα νομιζω οτι οταν γραφω περιπλεκω τον εαυτο μου σε καταστασεις που αρχικα θελω να αποφυγω αλλα τελικα τον μπλεκω περισσοτερο. Το να βασανιζω τον εαυτο μου αναλυοντας καταστασεις, γεγονοτα και συναισθηματα δε μου κανει καλο. Ισως ειναι και καποια φαση που περναω. Απλα αυτη μπορει και να ειναι η τελευταια αναρτηση αυτου του μπλογκ. Μου ειχαν πει οταν καποιος περναει πολλα γινεται δημιουργικος, ειτε με την ζωγραφικη ειτε με το γραψιμο ειτε με οτι αλλο θες. Δεν συμφωνω. Αν ειναι ετσι τοτε οταν καποιος ειναι ευτυχισμενος δεν ασχολειται με τιποτα. Τελος παντων δε θα κατσω να το αναλυσω περαιτερω γιατι δε θελω να καταληξω στο να αναρωτιεμαι αν ειμαι η οχι ευτυχισμενη. Απλα τελος. Ειτε προσωρινα ειτε οχι.

Δεν το εχω σημερα, ξυπνησα στραβα, με πονοκεφαλο απο τα περιεργα ονειρα. Δεν αισθανομαι καλα, δεν ξερω τι εχω παλι. Αισθανομαι οτι δεν ειμαι εγω αυτη η κοπελα.