Ισως να μην ειμαι ετοιμη για σενα, ισως και να μην εισαι εσυ ετοιμος για εμενα.
Δυστυχως.

Λοβ λοβ λοβ

Κανεις δεν ειναι προθυμος να το κανει αυτο. Να αγαπησει αληθινα χωρις να τον ενδιαφερουν τα ελατωμματα του αλλου. Να ζησει εναν εξιδανικευμενο ερωτα. Να αφησει τον εαυτο του να μεταμορφωθει και να ζησει μεσα απο την αγαπη του αλλου. Γιατι κανεις δεν πεταει τις ανασφαλειες του στα σκουπιδια.
Αγαπη ρε εσεις. Αγαπη.
Να δεχεσαι τον αλλον με τα κακα του γιατι εκει κολλαμε οι πιο πολλοι.
Να πεθανεις γλυκα ξεροντας οτι εχεις αγαπησει στη ζωη σου, οτι καταφερες να αισθανθεις το συναισθημα αυτο, και ναι ο θανατος θα ειναι γλυκος αν το ξερεις αυτο.

Δεν μπορω να διανοηθω πως ο κοσμος ζει χωρις αγαπη.
Ολοι ξαφνικα θελουν κατι ευκαιριακο.

Πραγματικα, πειτε οτι ειμαι εγω αναποδη, πειτε οτι δεν βρισκω καποιον που να με αντεχει, πειτε οτι ειμαι καταθληπτικια και απελπισμενη για αγαπη, αλλα δε με νοιαζει.

Ειναι ωραιο να εχεις βρει την αληθινη αγαπη, ακομα και αν δεν την εχεις πια.
Τελος.
Υ.Γ Δεν ειμαι χιπισσα.

Im talking about you and you and you and you

Και ναι πλεον 19 στα 20.
Μου φαινεται τοσο μεγαλο ο αριθμος.

Χτες ηταν τα καλυτερα γενεθλια που εχω κανει ποτε. Με ατομα που αγαπαω, με ατομα που εκτιμω.
Τελεια μουσικη, ωραιο περιβαλλον, καλοι ανθρωποι.

Ποτε δε θα ξεχασω το συναισθημα που ειχα οταν επαιξε το τραγουδι μου και μπηκε μεσα η τουρτα.
Δακρυα χαρας, μπορει και λυπης, αλλα κυριως χαρας γεμισαν το προσωπο μου.

Πραγματικα σας ευχαριστω, ειστε τοσο ομορφοι ανθρωποι.
Και ενα συγνωμη που ημουν τοσο τυφλα.
Αλλα οπως λεει και ενας φιλος, οταν πινεις φευγουν οι αναστολες σου. Και εμενα μου εφυγαν μερικες χτες, ειπαμε μη ξεφτυλιστουμε τελειως :Ρ

Αχ με συγκινησατε ρε παιδια.

μου λειπεις τοσο πολυ.

ακομα ποναω.

χρονος 1ος

Σε μια ωρα θα ειναι σαν να ακους ξανα του πυροβολισμους.
Ολη αυτη η μαυριλα και η διχονοια που περσυ ακριβως την ιδια μερα κυριευσαν τον τοπο αυτο θα επιστρεψουν.
Θα επιστρεψουν με την μασκα των αναμνησιων, που ποτε δεν εφυγαν, αλλα επαναπαυονταν κατω απο το χρονο.

Ο χρονος κυλαει σαν νερο. Ειναι ενα ποταμι που παρασερνει ολες τις κακες εμπειριες που εχεις περασει, ενα ποταμι που καθαριζει το μυαλο και την ψυχη σου. Ετσι γρηγορα οπως τρεχει το νερο ετσι ξεχνας και καποια πραγματα με τον καιρο. Μονο που αυτο δεν γινεται παντα.
Το ποταμι που λεγεται χρονος με τη ροη του φερνει τις αναμνησεις, τις παρασερνει και τις ξαναεμφανιζει σε εσενα. Γιατι το νερο δεν καταφερνει παντα να παρασυρει ολα τα συντριμμια της βουλιαγμενης βαρκας.
Ετσι οτι εχει μεινει σιγα σιγα ξαναερχεται στην επιφανεια.

Αυτες οι αναμνησεις σε κανουν να πονας, αλλα μεσα απο αυτες γινεσαι πιο δυνατος. Αναπλαθεται ο χαρακτηρας σου, γινεσαι διαφορετικος.

Το ποταμι το δικο μου δεν εχει πολυ νερο. Το κουφαρι αυτης της σαπιας βαρκας θα βρισκεται για παντα εκει να στοιχειωνει το ποταμι μου.
Απλα ειναι που εχω αποδεχτει την κατασταση αυτη και ζω μαζι της σαν να μην ειναι τιποτα ασυνηθιστο.


Να ειστε καλα εκει πανω.

Kiss off

"I need someone a person to talk to
Someone who'd care to love 
Could it be you could it be you
Situation gets rough then I start to panic
It's not enough it's just a habit
Hey kid your sick well darling this is it
You can all just kiss off into the air
Behind my back I can see them stare
They'll hurt me bad but I won't mind
They'll hurt me bad they do it all the time
Yeah yeah they do it all the time
Yeah yeah they do it all the time
Yeah yeah they do it all the time
Yeah yeah they do it all the time
I hope you know this will go down 
On your permanent record
Oh yeah well don't get so distressed 
Did I happen to mention that I'm impressed
I take one one one cause you left me and 
Two two two for my family and 
3 3 3 for my heartache and 
4 4 4 for my headaches and 
5 5 5 for my lonely and 
6 6 6 for my sorrow and 
7 7 for no tomorrow and
8 8 I forget what 8 was for and 
9 9 9 for a lost god and
10 10 10 10 for everything everything everything everything"

ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ.
ΤΑ ΛΕΕΙ ΟΛΑ!!!

Θελω τοσο πολυ να βγω και να περασω καλα.
Εχει πολυ καιρο να γινει αυτο, βασικα απο τοτε στη Θεσ/νικη με το zombie riot/απολυτο κακο.
Ηταν τελεια, ηθελα λιγο περισσοτερο αλκοολ βεβαια αλλα περασε τοσο γρηγορα η ωρα που για ποτε βρεθηκαμε παλι στο τρενο ουτε που το καταλαβα.

Θελω να πιω, να μεθυσω πολυ, παρα πολυ.
Να γινω πιτα. Να χαζογελαω και να τραγουδαω ξενοιαστη.

Να παω σε ενα μερος που θελω, να μιλησω, να χορεψω.
Το θελω τοσο απεγνωσμενα.

Ειμαι λιγο χαμενη αυτο το διαστημα, καλα το καταλαβε εκεινη.
Ισως φταιει που περναει τοσο γρηγορα ο καιρος.
Νευριαζω αρκετα τωρα τελευταια. Αλλα δεν ειναι δικο μου το φταιξιμο.

Φαση ειναι κ αυτη θα περασει.
Και οπως παντα αυτη η αδρανεια με σκοτωνει.