Η 1η Επιστολη

Αγαπητε μου,
Μου εχουν σπασει τα νευρα σου λεω. Δεν τους αντεχω αλλο σημερα. Μακαρι να μπορουσα να φυγω αλλα βλεπεις δεν ειναι τοσο ευκολο, φιλε μου. Παλι καλα που θα παω διακοπες να λες να ηρεμησω, να μην πιανει και το κινητο να με χασετε ολοι. Εχω βαρεθει τα ιδια και τα ιδια. Εχω βαρεθει την σκατοζωη μου. Να φυγω να παω αλλου λοιπον. Και να μην εχω μερικους μερικους να μου πριζουν τα αρχιδια.

Δεν ειμαι χαρουμενη με τη ζωη μου. Και πως να ειμαι δηλαδη. Βασικα δεν ειναι και χαλια αλλα κατα το ημισυ ειναι καπως. Αυτο το καπως ειναι απροσδιοριστο βεβαια. Σε δυο μερες κλεινει και επισημα το σχολειο για μενα, φευγει ενα βαρος απο την πλατη μου για παντα. Αλλα ερχονται αλλα.

Εχω εκνευριστει απιστευτα. Δεν μπορω να κανω σε ολους τα χατηρια σας και στο τελος να μου την λετε κιολας, να βγαινω ΕΓΩ ο μαλακας.

Και αυτη τη στιγμη μια ακομη λεξη να μου πει θα την πιασω απο το κεφαλι και θα την βαραω στο πατωμα.

Και γραφω παλι μαλακιες αλλα οπως σου εχω ξαναπει μικρε μου φιλε που παντα με ακους, οτι νιωθω το λεω. Οχι ολες τις φορες. Μακαρι να ειχα το θαρρος να πω πραγματα σε εκεινον.

Εντελει θελω να σου πω πως μερικοι που κοροιδευουν καποιους η καποια πραγματα στο τελος θα γινουν σαν και αυτους και ολα αυτα θα τα λουστουν και τοτε δεν θα ικανοποιηθω, απλα θα τους λυπηθω γιατι οι μαλακιες πληρωνονται αργα ή γρηγορα. Γι αυτο το νου σας.

Υ.Γ Δεν σας μισω, δε μισω τον κοσμο. Απλα ειμαι απογοητευμενη απο αυτον. Και επισης εχω νευρα, οποτε δικαιολογουμαι.

Φιλε μου θα σου ξαναγραψω για να μαθω νεα σου, λιγο πιο ηρεμη αυτη τη φορα. Συγγνωμη για τις συναισθηματικες μου εξαρσεις. Σε φιλω.

Αυτό!!

Ξερεις, μ αρεσει πολυ αυτη η μουσικη, το πιανο με το τυμπανο και το πιατινι να πεταγεται που και που. Και αυτη η φωνη που μαγευει. Οι στιχοι αυτοι που ταυτιζομαι μαζι τους, τα ωμα αυτα λογια που τοσο θα ηθελα να φωναξω και να υψωσω το μεσαιο μου δαχτυλο. Ενα ακομη υπεροχο cd που θα μου κραταει συντροφια οταν θα ειμαι εξω, οταν θα ειμαι μεσα, οταν δεν θα ειμαι καλα, οταν θα ειμαι καλα.

Χαιρομαι που ειναι στο υφος του παραπροηγουμενου cd, ξερετε ποιο εννοω. Μου θυμιζει κατι που δεν μπορω να περιγραψω, μου ξυπναει συναισθηματα που δεν μπορω να εκφρασω. Δεν μπορω να πω πως ειναι με μια λεξη και αμα προσπαθησω να το περιγραψω με πολλα λογια θα χαλασει, κρατηστε λοιπον τα παραπανω. Κρατηστε και τη λεξη "τελειοτητα".

Η αγανακτισμενη

          Θεωρω εκνευριστικο το θεμα της εξωτερικης εμφανισης. Τι θελω να πω. Θεωρω μεγαλο σφαλμα το οτι για να γινεις αποδεκτος απο μια κοινωνια ή απλα για να αρεσεις σε καποιους ανθρωπους πρεπει να εχεις καποια συγκεκριμενα προσοντα που απαξ και δεν τα εχεις τοτε αποτελεις τη μειονοτητα και δεν εχεις ισες ευκαιριες σε σχεση με αλλους που τα εχουν.
Και δεν αναφερομαι μονο σε ερωτικες ή φιλικες σχεσεις, αλλα ακομη και στον επαγγελματικο τομεα. Δεν ειναι λιγες οι φορες που καποιος δεν προσλαμβανει καποιον εξαιτιας της εξωτερικης του εμφανισης. Αν ανοιξεις μια "Χρυση ευκαιρια" και πας στη στηλη με σερβιτορες κλπ σε ολες τις αγγελιες λεει "ευπαρουσιαστες κοπελες" διοτι αγαπητε μου αν δε σε σερβιρει ενα φινο γκομενακι δε λεει. Γιατι τα φινα γκομενακια προσελκυουν πελατες, μονο που ετσι αναρωτιεμαι μηπως εχεις ανοιξει καφετερια ή μπουρδελο;;
Και ολα αυτα προερχονται απο αυτην την καπιταλιστικη κοινωνια που κανει ολο και πιο στενομυαλους τους ανθρωπους αντι να τους εκσυγχρονιζει και τους επιβαλει καποια συγκεκριμενα προτυπα προς μιμηση. Βεβαια κανεις σχεδον απο εμας δεν εχει κατσει να σκεφτει αν οντως αυτο που του "σερβιρουν" στο πιατο ως καλο προτυπο ειναι κατι που μας αντιπροσωπευει. Σχεδον κανεις δεν εχει σκεφτει την περιπτωση οτι ισως αυτο που μας πλασαρουν ειναι απλα το προτυπο που εχει ενας  Χ/Ψ ηλιθιος και εμεις απλα το υιοθετουμε αφου αυτο προβαλεται παντου.
Και τωρα αρχιζει αυτο που πραματικα θελω να πω!!
Μου την σπαει που για να αρεσω σε καποιον πρεπει να ικανοποιω τις προυποθεσεις αυτων των προτυπων. Δεν μπορω να αρεσω σε καποιον γι αυτο που ειμαι δηλαδη, γιατι σχεδον κανεις δεν κοιταει τον χαρακτηρα καποιου. Και ναι ρε φιλε ειμαι χοντρη και να σου πω και κατι;; Δε γουσταρω να αλλαξω το σωμα ετσι ωστε να ειμαι αρκετα καλη για σενα ή για σενα και για να γινω ενα με τη μαζα. Μπορει να εχω κοιλια αλλα διαφερω απο αλλες οχι μονο λογο ογκους αλλα και λογο προσωπικοτητας. Γι αυτο δε γουσταρω να ενστερνιστω και εγω αυτα τα προτυπα που στο κατω κατω δε με αντιπροσωπευουν. Ελα ομως που τη σημερον ημεραν κανεις δε νοιαζεται για την προσωπικοτητα σου.

Ολοι σε κρινουν απο το περιτυλιγμα.

Λενε.

Και αυτο ισχυει.
Εχω γνωρισει ασχημα αγορια που δεν θα μπορουσα να με φανταστω μαζι τους. Αλλα καθε φορα που γνωριζω ενα τετοιο ατομο φροντιζω να τον γνωρισω μεσα απο την προσωπικοτητα του. Ετσι ακομα και ασχημους τους θεωρω ελκυστικους λογω της προσωπικοτητας τους. Και αμεσως θα σκεφτεις τωρα "Τι μας λες Αγια Ελευθερια" Ομως ρε φιλε το blog το εχω για να βγαζω τον αληθινο μου εαυτο και τα σωψυχα μου επισης. Δεν μπορω να πω ψεματα σε κατι που ειναι σαν το ημερολογιο μου. Γι αυτο και εχω απορριψει και ατομα λογο του χαρακτηρα τους και τη συμπεριφορα τους, τι νομιζες οτι μονο τρωω χυλοπιτες;
Αγανακτισμενη λοιπον και εγω αλλα για αλλο λογο.

Παρε και λιγο φελιζολ να νιωσεις χαρουμενος γιατι εγω ετσι νιωθω.

Στα αρχιδια σου ρε φιλε, και σενα και σενα και σενα και σενα. Το μονο που σε νοιαζει ειναι το γκομενακι που θα βρεις πως θα ειναι για να το μοστραρεις στον κοσμο. Γιατι δεν εχει σημασια αν ο αλλος ειναι καλος ανθρωπος και οχι ομορφος, ναι γιατι αυτα ειναι λογια ενος ασχημου χοντρου που δεν βρισκει αγαπη γι αυτο, ετσι λενε ολοι οι εξυπνοι. Ε αντε στο διαολο και αντε γαμηθειτε και ευχη σας δινω. Προτιμω να μεινω φορεβερ αλοουν που ετσι κι αλλιως θα εμενα παρα να ανησυχω για το αν ειμαι αρκετα καλη για σενα και για σενα και για σενα. Γιατι οτι και να κανω δεν θα ειμαι καλη για πολλους απο εσας (δεν θα πω ολους γιατι η γενικευση ειναι ο κοσμος των ηλιθιων οπως ειπε ο Νιτσε και εγω ηλιθια δεν ειμαι) Οσο πιο γρηγορα αποδεχτω τον εαυτο μου τοσο πιο γρηγορα θα ξεπερασω αυτα τα ψυχολογικα/κομπλεξ μου. Ε και αμα δεν τα ξεπερασω δεν πειραζει μωρε γι αυτο υπαρχουν και οι ψυχολογοι να κανουν τη δουλεια τους κι αυτοι.

Υ.Γ Δεν ειμαι παντα τοσο απεγνωσμενη.

Neon baby

Καμια φορα ειναι ωραιο να κανεις πραγματα που δεν κανεις συνηθως, να ακους μουσικη που δεν ακους συνηθως.

Και ετσι ειπαμε να κανουμε κατι διαφορετικο!

Νεον παρτυ λοιπον. Φωσφοριζε χρωματα, πιτσιλιες, χωρος, φωτογραφιες, οτι-να-ναι μουσικη, γελιο, χαρα. Ηταν μια απο τις βραδιες που δεν θα ξεχασω ποτε. Αν και ειχα πονοκεφαλο, περασαμε απιστευτα.

Δεν μπορω να περιγραψω το ποσο γαματο ηταν απλα.

ΤΕΛΟΣ

Oι κατηγοριες

Ερχεται λοιπον στη ζωη του καθε ανθρωπου η στιγμη οπου αρχιζει το φιλοσοφειν. Ετσι λοιπον ηρθε και η σειρα μου. Ας αρχισουμε λοιπον.

(Ναι ενταξει δε μοιαζω και πολυ με τον τυπο πανω)

Λοιπον, το θεμα μου σε αυτο το ποστ ειναι οι ανδρες. Αυτο το ειδος που ταλαιπωρει καθημερινα τις γυναικες (ε ενταξει κι εμεις τους ταλαιπωρουμε η αληθεια ειναι).

Χτες ετσι οπως γυρναγα σπιτι, στο λεωφορειο σκεφτομουν εσας (ναι απευθυνομαι στο ανδρικο μου κοινο) και αποφασισα να σας χωρισω σε 5 κατηγοριες.

Κατηγορια Νο 1

Οι πιασμενοι

Ειναι αυτοι που σ' αρεσουν πολυ (ή μπορει και οχι) αλλα εχουν γκομενα. Στην περιπτωση που σ αρεσει καποιος τετοιος εισαι καταδικασμενη να μεινεις με την ελπιδα οτι θα κανετε κατι σοβαρο γιατι αν την αγαπαει την αλλη δεν προκειται να την χωρισει για σενα. Το πολυ πολυ να κανετε κατι μετα απο 100 δεησεις ομως. Βεβαια εσυ ή θα μεινεις σκαλωμενη με τον τυπο ή απλα θα προχωρησεις στην επομενη κατηγορια. (Οι πιασμενοι που δε μας αρεσουν δεν πιανονται :P)

Κατηγορια Νο 2

Οι gay

Ενταξει δεν ειναι λιγες οι φορες που σ αρεσει καποιος ο οποιος ειναι ομορφος και περιποιημενος. Μονο που το μυαλο σου δεν παει εκει. Οταν ομως τον δεις με το αισθημα ή σου πει τις σεξουαλικες προτιμησεις του μενεις με το στομα ανοιχτο και ενα αισθημα απογοητευσης σε διακατεχει. Εκει δεν μπορεις να κανεις κατι και φυσικα δεν πρεπει να σκεφτεις οτι εισαι η μητερα Τερεζα και οτι πρεπει να τον κανεις ΑΝΔΡΑ. Απλα το χωνευεις και στην καλυτερη γινεται κολλητος σου. Ουτε η πρωτη θα εισαι ουτε η τελευταια με φιλο ομοφυλοφιλο.

Κατηγορια Νο 3

Οι ακαταδεχτοι

Ναι ειναι αυτοι που δεν προκειται να σε κοιταξουν ποτε. Γιατι απλα δεν θα σε γουσταρουν ποτε. Οτι και να κανεις οπως και να αλλαξεις αμα ο αλλος δε σε θελει απο την αρχη δεν μπορεις να κανεις τιποτα. Απλα παρτο αποφαση και ζησε με αυτο. Και στο κατω κατω σε οποιον αρεσουμε!

Κατηγορια Νο 4

Αυτοι που δεν σ αρεσουν

Ναι υπαρχει και αυτη η κατηγορια. Οπως ειναι λογικο να μην αρεσουμε σε καποιους λογικο ειναι να μην μας αρεσουν και εμας καποιοι. Ειπαμε απελπισμενες αλλα οχι και ετσι.

Κατηγορια Νο 5

Οι κυκλοθυμικοι

Ειναι αυτος που δεν ξερει τι σκατα θελει. Τη μια σε γουσταρει την αλλη οχι. Και εσυ να τρεχεις απο πισω γιατι μου φαινεται απολυτως φυσιολογικο σε κατι τετοιες καταστασεις να σκαλωνεις με τετοια ατομα. Οταν σου μιλαει να κανεις παρτυ και οταν σε εχει γραμμενη να κλαις μεχρι θανατου.

(Βασικα η αρχικη μου ιδεα ηταν 4 κατηγοριες αλλα δε βαριεσαι)

Αν εισαι τυχερη λοιπον μπορει να βρεις μια εξαιρεση στον κανονα και να βρεις ενα ατομο που να αποτελει μια κατηγορια μονο του. Μια κατηγορια που να σε κανει να νιωθεις ολοκληρωμενη. Μονο αν το βρεις να το πεις και σε μενα να ξερω οτι υπαρχουν Ufo, γιατι με αυτους που κυκλοφορουν εχουμε ξεχασει πως ειναι το κανονικο.

P.S Δεν εχω καποιον συγκεκριμενο στο μυαλο μου. Just sayin

Χωρις τιτλο

Το οτι δινω ιστορια πανελληνιες αυριο και νομιζω οτι θα παω σκατα ειναι γεγονος πλεον. Το μονο που θελω ειναι να τελειωνω να ξεκουραστω και να μην ξαναδω τα μουτρα μερικων μερικων (βεβαιως-βεβαιως), να περασω σε μια σχολη και να ησυχασω. Ειτε Αθηνα ειτε επαρχια. Εδω δεν υπαρχει σχεδον τιποτα που να με κραταει, εκτος αν συμβει κατι. Στην επαρχια θα ηρεμησω να 'ουμε θα ξεφυγω απο ολα αυτα τα πραγματα που εχω φαει στη μαπα εδω και 18 χρονια. Για το μονο που θα στεναχωρηθω ειναι για το ανοιχτο πανεπιστημιο λογοτεχνιας που δεν θα μπορεσω να παω, για τα Ιαπωνικα που δε θα μπορεσω να γραφτω και για την drgr. Καλα ισως και για κατι αλλο.
Ειναι περιεργο που εχω βαρεθει την Αθηνα. Το να ζω σε μια πολη με τοσο κοσμο που σχεδον κανενας δεν νιαζεται για σενα σε κανει να νιωθεις απεχθια προς αυτη. Εκτος αυτου γινονται συνεχεια επισοδεια, φονοι, ληστειες, υπαρχουν τα ναρκωτικα και οι ανευθυνοι και αμαθεις νεοι που πεφτουν σε αυτα κλπ. Πραγματα που με κανουν να σιχαινομαι τον τοπο μου. Η διευθαρμενη αυτη πολη που πολλοι νομιζουν οτι σκιζει ειναι το μεγαλυτερο μπουρδελο κυριες και κυριοι. (παει η σοβαροτητα) Αυτο το εχω συνειδητοποιησει καιρο τωρα αλλα ειπα μηπως το πηρα εγω με στραβο ματι. Αλλα οχι.
Καλα δε λεω οτι και στην επαρχια γινονται λιγοτερα, ενταξει νομιζω γινονται, αλλα ισως λειτουργησω καλυτερα. Εχω βαρεθει ολη αυτη τη ρουτινα. Πρωτη φορα στη ζωη μου αισθανομαι την αναγκη για διακοπες. Αλλες φορες ελεγα "Αχ θα κατσω στην Αθηνα μου, στο τσιμεντο μου, στο καυσαεριο μου". Τωρα ουτε κατα διανειαν. Να φυγω να παω αλλου! Θα παω οπουδηποτε φτανει να φυγω απο εδω. Τα εκανα πολυ δραματικα τα πραγματα αλλα ετσι νιωθω τωρα. Βασικα τωρα νυσταζω.
Αλλα δυο μαθηματα λοιπον. Αρχαια και λατινικα. Αλλες πεντε μερες λοιπον.
Παλι καλα που ο χρονος περναει σαν νερο.

Καληνυχτα και καλη μου επιτυχια για αυριο.

Υ.Γ. Παντα ηθελα να το πω αυτο. Ειναι λαθος το "καλη επιτυχια", ειναι πλεονασμος το "καλη" με το "επιτυχια" ειναι σαν το ανεκαθεν που δεν γινεται να το λες "απο ανεκαθεν" μονο που το "καλη επιτυχια" δεν πιανεται για λαθος. Ενταξει ειναι και λιγο βλακεια να λες "εποτυχια"¨τελος παντων.