Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2011

χαρηκα

Το αγχος μιας βδομαδας εφυγε με μιας μολις ειδα το αποτελεσμα του κοπου μας.
Ενα παρτυ με την καταλληλη διακοσμιση που φτιαξαμε, ενα παρτυ με πολυ κοσμο, με ωραιες μουσικες, με πολλες μουσικες, με πολυ χορο, με διασκεδαση, με χαμογελα.

Μπορω να συνεχισω για ωρες να λεω για το παρτυ.

Ακομα δεν μπορω να πιστεψω τι εγινε.
Με εξαιρεση ενα διαστημα που ημουν κουρασμενη ηταν ολα αψογα.

Χαρηκα πολυ. Χαρηκα με αυτο που εβλεπα.
Χαρηκα με την εμπιστοσυνη που μου εχουν καποια ατομα και που πιστευουν σε εμενα.
Που με συμπαθουν ετσι οπως ειμαι, με τα καλα και τα κακα μου.
Και η γλυκεια αυτη εξαντληση που νιωθω δε με ενοχλει καθολου.

ευχαριστω:)

Τρίτη, 25 Οκτωβρίου 2011

Αδικο

Ειναι αδικο!
Να προσφερεις στους αλλους τα παντα και τελικα να παιρνεις απ' τα τρια το μακρυτερο.
Δε μιλαω για σχεσεις. Μιλαω για φιλιες. Μιλαω για απλα καθημερινα ασημαντα πραματα απο κοντινα σου ατομα που δεν σε σκοτωνουν αλλα σε θυμωνουν λιγουλακι κανοντας σε να τα απομνημονευεις.

Οταν εχω μια δουλεια να κανω εξαφανιζονται ολοι και δε με βοηθαει κανεις, ουτε με το να σου κανουν παρεα.
Οταν ολοι εχουν δουλειες γινομαι πεντακοσια κομματακια να ερθω μαζι σας να σας βοηθησω να σας κρατησω παρεα.
Κι ολα αυτα για να γυρισετε να μου πειτε δεκα λεπτα πριν σας δω "ρε δε γινεται εχω γιατρο", "ρε δε γινεται ψωφησε η γατα μου".
Ναι φιλε μου "πρωτα-κανονιζουμε-και-δεκα-λεπτα-πριν-συναντηθουμε-το-ακυρωνω" εισαι πολυ ενταξει απεναντι μου.

Αμα ερθει καποτε καιρος που κ εγω σας γραφω στα παπαρια μου που κι εγω νοιαζομαι μονο για την παρτη μου μη σας κακοφανει.
Γιατι οταν καποιος ειναι ενταξει απεναντι σου δεν τον κρεμας τελευταια στιγμη 10 φορες.

Εντελει ανεβηκα μονη μου κεντρο να παρω βαφες για τα μαλλια μου και διαφορα πραματα για το παρτυ το Σαββατο.
Δεν καταφερα να παρω τη στολη μου βεβαια, αλλα θα παω την Πεμπτη.
Εφτιαξα το pc κατα καποιο τροπο και το κινητο.
Μενει η φωτογραφικη.

Κριμα και η μερα μου ξεκινησε καλα.

Σάββατο, 22 Οκτωβρίου 2011

When i see you

"
I'm watching the surf fall
I'm wishing you near me
There's oceans between us
I'm packing my lifebelt

When I see you
I fall helplessly in love
When I see you
I drown slowly under waves of love

I'm tearing my heart out
I'll give it to you
There's mountains between us
I'm thinking of calling

When I see you
I fall helplessly in love
When I see you
I drown slowly under waves of love

I'm climbing a mountain
I'm swimming an ocean
I'm dying to see you
You're killing me slowly

When I see you
I fall helplessly in love
When I see you
I drown slowly under waves of love

I'm climbing
I'm falling
I'm swimming
I'm drowning drowning drowning"


Ποσο υπεροχο κομματι.
Ολα οσα νιωθω για σενα, μεσα σε ενα τραγουδι.
Υπαρχουν συγκεκριμενα τραγουδια που θυμιζουν εσενα.
Θα κανω μια λιστα σε επομενο ποστ.

Για παντα δικια σου.
Ε.

Δευτέρα, 17 Οκτωβρίου 2011

Μακαρι

Αχ παππουλη μου.
Μου λειπεις τοσο πολυ.
Σαν χτες μου φαινεται που κατεβαινα κατω μικρη.
Ολο χαρα με ενα πλατη χαμογελο κατεβαινα τα πρωτα εξι μαρμαρινα σκαλια και επειτα τις δυο σιδερενιες σκαλες που οδηγουσαν στο πισω αυτο ατιμο μπαλκονι της θειας μου και την αυλη οπου ησασταν εσεις.
Ο παππους και η γιαγια.

Η γιαγια ηταν καλα, δεν τα ειχε χασει.
Κι εσυ παππου ζουσες.

Εμπαινα γρηγορα απο την τζαμαρια που μονος σου ειχες γραψει με πορτοκαλι μπογια Stop, με το S αναποδα για να μην κουτουλαμε.
Ανοιγα την δευτερη πορτα και κατεβαινα το μικρο σκαλακι.
Εκει ησασταν εσεις και βλεπατε τηλεοραση-η γιαγια στον καναπε και εσυ στην πολυθρονα, στη δικια σου πολυθρονα.
Και εκεινη τη στιγμη που εμπαινα σε ακουγα να λες "Καλως τον πασα μου" και τη γιαγια να λεει "Ελα πουλακι μου".

Εγω αμεσως ζηταγα να κανουμε το συνηθισμενο. Να πιουμε τσαι και να φαμε φρυγανιες με τυρι που νοομιζω ηταν φιλαδελφια. Και οι τρεις στο τραπεζι πισω απο την πολυθρονα καθομασταν στις ξυλινες καρεκλες.
Μετα ή πηγαινα πανω στο σπιτι της θειας μου και μετα στο δικο μου ή κατεβαινε η μαμα μου με τη Δεσποινα και τη θεια μου. Και μιλαγαμε.

Μακαρι να ηταν ακομα οπως παλια παππου. Κι ας μου φωναζες καθε φορα "Βαλε τις κοιλιες σου μεσα" οταν δεν ημουν καλα ντυμενη. Κι ας φωναζε η θεια την μαμα να μας παρει πανω γιατι καναμε φασαρια με τη Δεσποινα οταν επαιζε χαρτια με τη θεια την Ελσα και ελεγε "ιτς βαρεθηκα ιτς κουραστηκα".
Μακαρι η γιαγια να συνεχιζε να λεει "Καλως το πουλακι μου" και οχι "Τον αντρα σου δεν θα τον αφησεις πεινασμενο" οταν της μαγειρευω επειδη εκεινη δεν τα καταφερνει καλα.

Μακαρι να γυριζατε πισω, μακαρι να γυριζες παππου.



Κι εγω σε αυτην την κολαση που ζω μονη μου περιπλανιεμαι

Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2011

Σκεψεις

Και να η πρωτη χαρωπη αναρτηση μετα απο τοσο καιρο.
Βασικα δεν ξερω αν ειναι χαρωπη ή λιγοτερο λυπηρη.
Anyway.

Αν και αρρωστη εχω κεφια(?)

Τωρα τελευταια ειχα γινει λιγο περιεργη σε ολα τα θεματα.
Ε καιρος δεν ειναι να επανελθω;;
Ε ενταξει δεν νιωθω και 100 εγω αλλα τι να κανουμε.

Σημερα εκανα μια διακοπη μιας μερας απο τη διατροφη για ενιωθα απαισια εξαιτιας της ιωσης και εφαγα γαλακτομπουρεκο και ενιωσα απιστευτα:Ρ
Μαζι με την ιωση εχω κατι σαν αλλεργια και τωρα που το ξανασκεφτομαι θελω να ξανακανω μπανιο.

Εκνευριστηκα που δεν πηγα συνθετικους σημερα, αλλα θα παω αυριο velvet condom. Βασικα αυτος ειναι  στοχος, αν θα γινει πραγματικοτητα ειναι σε αλλων τα χερια.
Θα παρω και το κολιεδακι απο το ερινιες και εχω φτιαχτει.

Ηθελα να παω για φαγητο στον Σπυρο αλλα ειναι κριμα να τον κολλησω ενω εχει να παει Βερολινο την αλλη βδομαδα.

Το μονο που θα ηθελα τωρα ειναι μερικα λεφτα να παω να ψωνισω κανα χειμωνιατικο ρουχο να νιωσω λιγη αυτοπεποιθηση. Αντι αυτου αρχισα να φτιαχνω το σακακι μου, του εβαλα κονκαρδες και ενα ραφτο. Το μονο που μου μενει ειναι να αποφασισω αν θα βγαλω τις βατες ή οχι.
Μια μου φαινονται γαματες μια γελοιες.

Αντε να δουμε αν θα παμε Θεσ/νικη τελικα. Θελω τοσο πολυ να πω την αληθεια.
Χτες κανονισαμε να παμε και Γιαννενα με τα παιδια μετα τα Χριστουγεννα και εχω την αισθηση οτι θα ειναι γαματα. Χιονι τα παιδια και ποτο ποτο ποτο ποτο και χορος:D
Επισης θελω να καταφερει να ανεβει ο Νικος απο Κρητη να τον φιλοξενησω να παμε μαζι στα "Καμαρια" μας και στους Phoenix catscratch.

Να γινει και το χαλοουιν παρτυ να αρχισει και το ζομπι ντανς να χαρουμε λιγο ρε γαμω το.
Ειμαι αισιοδοξη η αληθεια ειναι.

Υ.Γ Ενα μην πω και για το διαβασμα;; Αν και βαριεμαι αισχρα τα καταφερνω, τι να κανουμε τα αγαθα μετα κοποις κτωνται.

Τετάρτη, 12 Οκτωβρίου 2011

Τι θα κανεις την Παρασκευη? Τιποτα δεν εχει μεσα!!

Ειναι τοσο σπαστικο να χαλαει αυτο που κανονιζεις.
Ειδικα απο μαλακιες αλλων.

Σοβαρα τωρα ημουν καμια βδομαδα μεσα στη χαρα γιατι θα εβλεπα the boy και την πεμπτη και την παρασκευη plus τους συνθετικους που μ αρεσουν αρκετα και δεν κανουν κ πολλα live.
Ειχα κανονισει με ποιον θα παω, πως θα παω, ποσα λεφτα θα ξοδεψω.
Και ξαφνικα ενα ωραιο μεσημερι βλεπω πως αυτες τις συγκεκριμενες μερες εχουν απεργια ΤΑ ΠΑΝΤΑ εκτος απο τα ταξι.

Ε αυτο ειναι που λενε μην κανονιζεις τιποτα γιατι δεν ξερεις τι θα σου συμβει.

Εγω φτερα δεν εχω αρα πετωντας δεν μπορω να παω, ταξι δεν μπορω να παρω γιατι δεν εχω 12 ευρω να παω και 18 να γυρισω γιατι δεν ειμαι τραπεζα να γενναω λεφτα και με τα ποδια σκεφτηκα να το κοψω (μεσω Πειραιως βεβαιως-βεβαιως) αλλα θα κανω ωρες. Αμαξι δεν εχω so τον πηρα τον πουλο.
Ρε γαμω το μου φανεται οτι τελικα ο Θεος δεν με παει και πολυ.

Και αυτοι οι ανθρωποι τι κανουν απεργιες λες και θα γινει τιποτα.
Μονο ο κοσμος ταλαιπωρειται και νευριαζει (και εγω εκλαψα απ τα νευρα μου).

Και τωρα θα μεινω μεσα την παρασκευη θα χασω και τους συνθετικους και θα εχω και νευρα:(:(:(
Και την επομενη που θα παιζουν παλι κατι θα γινει και θα τους χασω.

Υ.Γ Πρεπει να βαλω φτερα ή να παρω αμαξι δηλαδη διπλωμα
ΠΦΦΦΦΦΦΦ
$#%@#^&$%^&$%

orange

μισο πορτοκαλι:(

Σάββατο, 8 Οκτωβρίου 2011

Anathema 7/10/11

Γραφω αυτην την αναρτηση μια μερα μετα την συναυλια των Anathema.
Αυτο που εχω να πω ειναι οτι ηταν απο τις καλυτερες συναυλιες της χρονιας.

Μ αρεσε απιστευτα που αρχισαν με το φρεσκο cd We're Here Because We're Here . Ειναι τοσο ατμοσφαιρικο, ηρεμο και μαζι δυνατο. Δεν ξερω, οταν ξεκινησαν με επιασε μια ανατριχιλα που εφυγε οταν εφτασα σπιτι.
Επειτα επαιξαν τραγουδια απο παλιους τους δισκους, απο το A Natural Disaster, το Alternative 4 και απο το Judgement.
Οταν επαιξαν το One last goodbye ολο το Fuzz τραγουδαγε τοσο δυνατα. Ηταν υπεροχη στιγμη.
Προσωπικα συγκινηθηκα απιστευτα και δακρυσα.

I wish you could have stayed. Ενας στιχος με νοημα.
Με επιασε μια απιστευτη θλιψη, αλλα ημουν και ενθουσιασμενη.
Οταν οι στιχοι απο το A natural disaster μιλανε στην καρδια σου, οταν το ακους ζωντανα με αλλα 1000 ατομα, αλλαζει το ολο σκηνικο.
Δεν εισαι μονος σου στο pc σου, εισαι σε ενα χωρο με ενα αγαπημενο συγκροτημα και παρα πολλα ατομα. Το να βλεπω τις διαφορες εξφρασεις του κοσμου ηταν ωραιο.
Αγκαλιασμενα ζευγαρια να κοιτανε ο ενας τον αλλον, φιλοι διπλα διπλα να τραγουδανε, ανθρωποι μονοι τους με ζωγραφισμενη τη θλιψη στο προσωπο. Ολοι ηταν ζωντανοι, ολοι πραγματικοι.

Ετσι ενιωθα κι εγω. Ζωντανη με χιλιαδες συναισθηματα τριγυρω μου, αλλα με μια μονο σκεψη.
Εσενα.
Το μονο που ηθελα ηταν να ησουν κι εσυ εκει μαζι μου, αγκαλια.
Αλλα τι να κανουμε, εγω ανηκω στην κατηγορια με τους μονους ανθρωπους.

Ηταν μια θαυμασια συναυλια, σε εναν υπεροχο χορο, με μια καλη παρεα.
Εις το επανειδην γιατι σιγουρα θα ξαναερθουν:-)


Κυριακή, 2 Οκτωβρίου 2011

Im all for you

Χαιρομαι που εισαι χαρουμενος.
Αυτο θελω, να περνας ομορφα καθε λεπτο της ζωης σου, χωρις προβληματα και στεναχωριες.
Προσευχομαι καθε νυχτα για σενα, ακομα και αν δεν σε ξαναεχω ποτε στη ζωη μου.


(Σημερα επιασα τα μαλλια μου ψηλα, οπως μου ελεγες.
"Σου ανοιγει το προσωπο"
Μαλλον εχεις δικιο.
Ενιωσα καλα.
Ημουν με ατομα που αγαπαω πολυ και μακαρι να κανουν κι αυτοι το ιδιο.)


Αν ειχα λιγο χρονο ακομα να σου δειξω πως νιωθω για σενα ισως να ηταν αλλιως, μπορει και οχι βασικα.
Απλα δεν προλαβα.
Δεν προλαβα.


Οι μερες που περνανε μακρια σου μου φαινονται αιωνες.
Χτες το συνειδητοποιησα.
Σαν να περασε ενας χρονος χωρις εσενα...


Και αυτος ο πονος δε θα φυγει ποτε..


"I could make you happy
Make your dreams come true
Nothing that I wouldn't do
Go to the ends
Of the Earth for you
To make you feel my love"