Τρίτη, 21 Ιουνίου 2011

Fireflies and Empty Skies

Συγγνωμη φιλαρακι μου που δεν σε ενημερωνω για τα νεα μου, που δεν σου λεω τις σκεψεις μου. Η αληθεια ειναι οτι η ζωη μου αρχιζει και φτιαχνει. Ενταξει βεβαια εγινε και μια στραβη στις πανελληνιες, αλλα δε βαριεσαι; Το φιλοσοφισα το θεμα. Ουτε η πρωτη θα ειμαι ουτε η τελευταια που θα ξαναδωσει.
Σου υποσχομαι οτι θα μπαινω συχνα και θα σου λεω τα νεα μου, απλα ξερεις τις τελευταιες μερες ειμαι αρκετα χαρουμενη για να μπω και να σου μιλησω. Αυτο ειναι λαθος γιατι εσυ εισαι παντα εδω για μενα θες δε θες.
Ποσο ωραια ειναι που σου γραφω ακουγοντας Fireflies and empty skies.
Βασικα ηθελα να σου γραψω για κατι αλλο, αλλα δε μου παει η καρδια να αρχισω τις καφριλιες και να χαλασω ενα τοσο ομορφο βραδυ. Ειναι και αυτη η μουσικη που θελω να την ακουω συνεχεια.
Μπορει να μην εχει στιχους αλλα η μουσικη μιλαει κατευθειαν στην καρδια μου.
Θα σου γραψω πολυ συντομα, θα δεις.
Καληνυχτα:-)

Κυριακή, 12 Ιουνίου 2011

Snow and Lights

Και καθως περπαταγαν οι δυο τους στα σκοτεινα σωκακια της γκριζας πολης, τον σταματησε και του ειπε:
-Θα σου πω αυτα που νιωθω για σενα. Δεν μπορω να σε βγαλω απο το μυαλο μου, σε σκεφτομαι συνεχεια. Θυμαμαι εκεινο το φιλι.
Ξερω οτι δεν αισθανεσαι τιποτα για μενα. Ξερω οτι οπως και να αλλαξω δε θα σου αρεσω.
Δεν χρειαζεται να μου πεις τις σκεψεις σου ουτε να μου πεις τι νιωθεις.
Γιατι ξερω οτι δεν σε ενδιαφερω.
Αστο, αστο.
Μη μου χαλασεις το Σαββατο.
Και εκεινος σιωπηλος εμεινε να την κοιταει.
Και μετα χαθηκαν περπατωντας στο σκοταδι οι δυο τους.
Και αυτα τα σιωπηλα βηματα εσβηναν στο χρονο.

Τετάρτη, 8 Ιουνίου 2011

Η 1η Επιστολη

Αγαπητε μου,
Μου εχουν σπασει τα νευρα σου λεω. Δεν τους αντεχω αλλο σημερα. Μακαρι να μπορουσα να φυγω αλλα βλεπεις δεν ειναι τοσο ευκολο, φιλε μου. Παλι καλα που θα παω διακοπες να λες να ηρεμησω, να μην πιανει και το κινητο να με χασετε ολοι. Εχω βαρεθει τα ιδια και τα ιδια. Εχω βαρεθει την σκατοζωη μου. Να φυγω να παω αλλου λοιπον. Και να μην εχω μερικους μερικους να μου πριζουν τα αρχιδια.
Δεν ειμαι χαρουμενη με τη ζωη μου. Και πως να ειμαι δηλαδη. Βασικα δεν ειναι και χαλια αλλα κατα το ημισυ ειναι καπως. Αυτο το καπως ειναι απροσδιοριστο βεβαια. Σε δυο μερες κλεινει και επισημα το σχολειο για μενα, φευγει ενα βαρος απο την πλατη μου για παντα. Αλλα ερχονται αλλα.
Εχω εκνευριστει απιστευτα. Δεν μπορω να κανω σε ολους τα χατηρια σας και στο τελος να μου την λετε κιολας, να βγαινω ΕΓΩ ο μαλακας.
Και αυτη τη στιγμη μια ακομη λεξη να μου πει θα την πιασω απο το κεφαλι και θα την βαραω στο πατωμα.
Και γραφω παλι μαλακιες αλλα οπως σου εχω ξαναπει μικρε μου φιλε που παντα με ακους, οτι νιωθω το λεω. Οχι ολες τις φορες. Μακαρι να ειχα το θαρρος να πω πραγματα σε εκεινον.
Εντελει θελω να σου πω πως μερικοι που κοροιδευουν καποιους η καποια πραγματα στο τελος θα γινουν σαν και αυτους και ολα αυτα θα τα λουστουν και τοτε δεν θα ικανοποιηθω, απλα θα τους λυπηθω γιατι οι μαλακιες πληρωνονται αργα ή γρηγορα. Γι αυτο το νου σας.
Υ.Γ Δεν σας μισω, δε μισω τον κοσμο. Απλα ειμαι απογοητευμενη απο αυτον. Και επισης εχω νευρα, οποτε δικαιολογουμαι.
Φιλε μου θα σου ξαναγραψω για να μαθω νεα σου, λιγο πιο ηρεμη αυτη τη φορα. Συγγνωμη για τις συναισθηματικες μου εξαρσεις. Σε φιλω.

Δευτέρα, 6 Ιουνίου 2011

Αυτό!!

Ξερεις, μ αρεσει πολυ αυτη η μουσικη, το πιανο με το τυμπανο και το πιατινι να πεταγεται που και που. Και αυτη η φωνη που μαγευει. Οι στιχοι αυτοι που ταυτιζομαι μαζι τους, τα ωμα αυτα λογια που τοσο θα ηθελα να φωναξω και να υψωσω το μεσαιο μου δαχτυλο. Ενα ακομη υπεροχο cd που θα μου κραταει συντροφια οταν θα ειμαι εξω, οταν θα ειμαι μεσα, οταν δεν θα ειμαι καλα, οταν θα ειμαι καλα.
Χαιρομαι που ειναι στο υφος του παραπροηγουμενου cd, ξερετε ποιο εννοω. Μου θυμιζει κατι που δεν μπορω να περιγραψω, μου ξυπναει συναισθηματα που δεν μπορω να εκφρασω. Δεν μπορω να πω πως ειναι με μια λεξη και αμα προσπαθησω να το περιγραψω με πολλα λογια θα χαλασει, κρατηστε λοιπον τα παραπανω. Κρατηστε και τη λεξη "τελειοτητα".

Τετάρτη, 1 Ιουνίου 2011

Η αγανακτισμενη

          Θεωρω εκνευριστικο το θεμα της εξωτερικης εμφανισης. Τι θελω να πω. Θεωρω μεγαλο σφαλμα το οτι για να γινεις αποδεκτος απο μια κοινωνια ή απλα για να αρεσεις σε καποιους ανθρωπους πρεπει να εχεις καποια συγκεκριμενα προσοντα που απαξ και δεν τα εχεις τοτε αποτελεις τη μειονοτητα και δεν εχεις ισες ευκαιριες σε σχεση με αλλους που τα εχουν.
Και δεν αναφερομαι μονο σε ερωτικες ή φιλικες σχεσεις, αλλα ακομη και στον επαγγελματικο τομεα. Δεν ειναι λιγες οι φορες που καποιος δεν προσλαμβανει καποιον εξαιτιας της εξωτερικης του εμφανισης. Αν ανοιξεις μια "Χρυση ευκαιρια" και πας στη στηλη με σερβιτορες κλπ σε ολες τις αγγελιες λεει "ευπαρουσιαστες κοπελες" διοτι αγαπητε μου αν δε σε σερβιρει ενα φινο γκομενακι δε λεει. Γιατι τα φινα γκομενακια προσελκυουν πελατες, μονο που ετσι αναρωτιεμαι μηπως εχεις ανοιξει καφετερια ή μπουρδελο;;
Και ολα αυτα προερχονται απο αυτην την καπιταλιστικη κοινωνια που κανει ολο και πιο στενομυαλους τους ανθρωπους αντι να τους εκσυγχρονιζει και τους επιβαλει καποια συγκεκριμενα προτυπα προς μιμηση. Βεβαια κανεις σχεδον απο εμας δεν εχει κατσει να σκεφτει αν οντως αυτο που του "σερβιρουν" στο πιατο ως καλο προτυπο ειναι κατι που μας αντιπροσωπευει. Σχεδον κανεις δεν εχει σκεφτει την περιπτωση οτι ισως αυτο που μας πλασαρουν ειναι απλα το προτυπο που εχει ενας  Χ/Ψ ηλιθιος και εμεις απλα το υιοθετουμε αφου αυτο προβαλεται παντου.
Και τωρα αρχιζει αυτο που πραματικα θελω να πω!!
Μου την σπαει που για να αρεσω σε καποιον πρεπει να ικανοποιω τις προυποθεσεις αυτων των προτυπων. Δεν μπορω να αρεσω σε καποιον γι αυτο που ειμαι δηλαδη, γιατι σχεδον κανεις δεν κοιταει τον χαρακτηρα καποιου. Και ναι ρε φιλε ειμαι χοντρη και να σου πω και κατι;; Δε γουσταρω να αλλαξω το σωμα ετσι ωστε να ειμαι αρκετα καλη για σενα ή για σενα και για να γινω ενα με τη μαζα. Μπορει να εχω κοιλια αλλα διαφερω απο αλλες οχι μονο λογο ογκους αλλα και λογο προσωπικοτητας. Γι αυτο δε γουσταρω να ενστερνιστω και εγω αυτα τα προτυπα που στο κατω κατω δε με αντιπροσωπευουν. Ελα ομως που τη σημερον ημεραν κανεις δε νοιαζεται για την προσωπικοτητα σου.
Ολοι σε κρινουν απο το περιτυλιγμα.
Λενε.

Και αυτο ισχυει.
Εχω γνωρισει ασχημα αγορια που δεν θα μπορουσα να με φανταστω μαζι τους. Αλλα καθε φορα που γνωριζω ενα τετοιο ατομο φροντιζω να τον γνωρισω μεσα απο την προσωπικοτητα του. Ετσι ακομα και ασχημους τους θεωρω ελκυστικους λογω της προσωπικοτητας τους. Και αμεσως θα σκεφτεις τωρα "Τι μας λες Αγια Ελευθερια" Ομως ρε φιλε το blog το εχω για να βγαζω τον αληθινο μου εαυτο και τα σωψυχα μου επισης. Δεν μπορω να πω ψεματα σε κατι που ειναι σαν το ημερολογιο μου. Γι αυτο και εχω απορριψει και ατομα λογο του χαρακτηρα τους και τη συμπεριφορα τους, τι νομιζες οτι μονο τρωω χυλοπιτες;
Αγανακτισμενη λοιπον και εγω αλλα για αλλο λογο.
Παρε και λιγο φελιζολ να νιωσεις χαρουμενος γιατι εγω ετσι νιωθω.